Ook dat is opvoeden…

Het is niet enkel mijn Prutske die volop aan het leren is, ook ik als mama ga een verrassend groeiproces door.  Ik vind het krachtig om hier bewust bij stil te staan.  Een greep uit wat zich bij ons voordoet:

HAVING FUN -Zalige feestjes in de keuken op vrijdagavond

Op vrijdagavond ontstaat er vaak op één of andere manier een spontane party in onze keuken. Er passeert vanalles qua muziek.  Afhankelijk van het liedje zitten hier ondertussen vaste danspasjes aan vast. DJ van dienst: Mr Cariño en op de dansvloer Prutske met ikzelf.  Een allegaartje aan liedjes:

  • ‘Feestje’ van Samson & Gert
  • ‘Barcelona’ van Ed Sheeran
  • ‘I am here’ van Pink (ook wel gekend onder de titel: whoeha)
  • ‘Junebug’ van Stan Van Samang (ook wel gekend onder de titel: ahwhoeoeoeoeoeoe…)

En afwisselend maken we elk een keuze.  Een top-deel van opvoeden toch: muziekkennis doorgeven!  Van Bruce Springsteen, over The Cure tot Editors of tijdloze StuBru- of dance-nummers.  Ik vind het altijd leuk als ik jongeren op de radio hoor vertellen dat ze oudere groepen/liedjes hebben leren kennen via hun ouders. Ik ben dus op een missie met Prutske. 

Of zelfs voetballen kan fun zijn

Nu vrijdag was het btw eens wat anders:  voetballen! Over shotten met binnenkant voet, de bal laag tegen de grond houden (ah ja, in de keuken hé) of hoe je passen kan geven.  Je begrijpt het al, ik beperk mij wel tot basis-technieken met mijn 4-jarige.  En met het clublied van FC Barcelona op de achtergrond is het absolute fun om hier samen in op te gaan.

Een iets andere setting dan Camp Nou 🙂

LEREN tijdens serieuze gesprekken in de auto

Op weg naar de bibliotheek hebben we het in de auto over de serieuze dingen voor een 4-jarige.  Daar hoort naar school gaan bij.  Wat vindt hij leuk en minder leuk.  En wat komt naar boven: ‘Ik zou willen dat mijn vriendjes meer luisteren naar mij.  Een testje voor de Life-Coach-in-spe in mij: tot op welk niveau kan je concepten uitleggen aan een kleuter.  Conclusie: Het concept dat je anderen hun gedrag niet kan controleren, ga ik toch nog maar even uit de weg:).  Wat geef ik hem wel mee: de leuke en mindere dingen op school horen er beiden bij (groen gras EN modder, weet je wel).  Beiden hebben hun nut.  Ik geef hem het voorbeeldje van kleuren.  Dit vond hij vorig jaar maar niks aan terwijl hij nu constant zit te kleuren.

Onze laatste creaties 🙂

EFFICIËNTIE

Mama worden is tegelijkertijd een opleiding in efficiënte tijdsbesteding. Hoe krijg je een aantal zaken rond op zo weinig mogelijk tijd?  Hoe zorg je als ouders er voor dat alles gesmeerd loopt, of toch iets dat er op lijkt.

Mijn meest recente voorbeeld: samen onze haar-coupe op orde laten zetten. Zo zitten Prutske en ik voor de 2de keer op rij samen bij de kapper.  Top-efficiënte tijdsbesteding vind ik dat.  Terwijl zijn haartjes geknipt worden, krijg ik een hoofdhuid-massage.  En het is best een gezellige boel in de kapperstoelen:). En bovendien heb ik extra speeltijd vrij voor Prutske.  En dat leg ik hem ook uit: ‘Hmmm, goed ideetje mama.  Ik ga graag naar de kapper, maar spelen doe ik nog liever.’

Bij de kapper zijn ze zot van hem. Daar zit ons wiebelgat wel stil op zijn stoel :).

OMGAAN MET ANGSTEN EN BEZORGDHEDEN

Bij je keuze om mama te worden, hoort een extraatje.  Het cadeautje ‘angsten en bezorgdheden’ blijkt part of the deal te zijn. Ook daarmee leren omgaan vind ik een les die me gegeven wordt als mama. 

Hoeveel is het al niet gebeurd dat ik nog eens ga voelen aan zijn buikje: hij ademt toch nog hé?  Zeker als hij wat ziekjes is. 

Voor het slapengaan ga ik steeds aan zijn bedje kijken.  Nog eens aan zijn buiktje voelen om zeker te zijn dat het op en neer gaat. Hoe gelukzalig kan je trouwens slapen!  Ik ben er echt jaloers op.  Hem zien slapen geeft me zo’n warm gevoel van binnen. Tegelijkertijd bekruipt er me ook vaak een angst voor de toekomst: wat als… (één of ander doemscenario schiet me door het hoofd)?  En dit kan soms in mijn hoofd blijven spelen en ik probeer het te verdringen.  De laatste tijd laat ik de gedachten meer passeren zonder ze volledig uit te denken.  Wat zou er gebeuren indien dit of dat.  Nee, die bezorgdheid is en ik laat ze zijn, samen met het warme gevoel. 

CREATIVITEIT

Ik vind mama zijn echt een zalig excuus om mijn creativiteit nog een total loss te laten gaan.  Tijdens het kleuren, knutselen of schilderen samen.  En vooral jaarlijks ter voorbereiding van zijn verjaardag.  Ik naai hem zijn eigen verjaardagskroon in vilt.  Hier gaat een proces aan vooraf: de thema-kleur bepalen en in functie daarvan kleren gaan shoppen.  Alsook de figuurtjes bepalen voor op de kroon.  Waar is hij de laatste tijd veel mee bezig.  Voor zijn 4de verjaardag wou hij bijvoorbeeld een bus.  En omdat hij net de letters begon te herkennen van zijn naam, hup ook zijn naam er op.  En steeds een strikje erop als referentie naar zijn geboorte-kaartje. En sinds kort zijn deze kronen omgevormd tot kamer-decoratie.  Met volgende reactie van Prutske: ‘Goed ideetje mama! Oh my God!’

Wat wordt de volgende kleur of thema?

En er zijn ook nog andere vormen van creativiteit

Op zaterdag naar de Colruyt en voorbij de speelgoedrayon gaan.  Eigenlijk heb ik daar meestal geen gezaag, maar nu zaterdag was het anders.  Dat vlotjes ombuigen naar een leuk momentje zonder speelgoed te kopen, dat is ook creativiteit.  We hebben nl een foto getrokken van het speelgoedje dat hij wou om het op zijn lijstje te zetten naar Sinterklaas: ‘oh mama, echt een mooie foto.  Die ga ik dan opkleven hé’.  Et voilà vlotjes naar de volgende rayon tussen de deo en de shampoo.  Dan zeg ik tegen mezelf: ‘goe aangepakt!’

Of mijn oproep om een spookje onder de handdoek te krijgen als hij niet uit bad wil komen. De acteur in hem geeft dan de voorkeur om uit bad te komen en het spelletje te spelen: raad eens wie onder de handdoek zit?  Is het een hond of een varken?  Het zijn natuurlijk niet alleen spelletjes bij ons, maar om 19u ‘s avonds creëert dit voor beiden een aangenamere afsluiter van de dag.  En discussiëren met een vermoeide peuter heeft volgens mij op die moment geen toegevoegde waarde.

Geluidjes pakken niet op foto :).

JE HEBT STEEDS EEN SPIEGEL BIJ JE LOPEN …

 … of hoe je je er bewust van wordt dat hij alles overneemt

Prutske neemt alles over! Soms sta ik er versteld van welk verhaal hij weer vertelt tegen iemand.  Bijvoorbeeld tegen mijn ouders die een verkoudheid hebben: als je ziek bent moet je veel rusten hé, en niet te veel buiten gaan en langer slapen.  En ook nog eens herhalen: want daarna gaan jullie niet meer ziek zijn.  Ik hoor mezelf tegen hem bezig… Hij is echt een spiegel, ook voor de dingen die ik niet zag bij mezelf. 

… of hoe opruimen een challenge voor jezelf wordt, gezien ikzelf niet echt het beste voorbeeld ben

Je kent het wel.  Het is eigenlijk wel stil in huis, je gaat es kijken in de living… whoops.  Echt?  Ontploffing zonder luide knal!

Before & After @ the living

Proefondervindelijk merken we samen dat zagen over opruimen er gewoon voor zorgt dat het langer duurt.  En dan leren we organiseren: zijn speelgoed samen een plaats geven in de kast.  Een paar dagen later ligt het nog steeds goed en worden de dingen mooi op zijn plaats teruggelegd.  Ik besef dat het mogelijks niet zal blijven duren, maar toch even genieten van wat ik hem geleerd heb.

GEDULD HEBBEN

Hij wil zo graag zelf dingen doen.  En dat gaat dan net dat tikkeltje trager. Een oefening in geduld hebben, ligt op de loer.  Ook dat is leren voor mezelf.

Wat zegt hij zelf over geduld hebben: ‘mama, dat is zo saai wachten en geduld hebben’.  Tja, dat is inderdaad zo, maar meestal ligt er daarna wel iets in het verschiet.  Zeker toepasbaar als je geduld moet hebben omdat de chocolade-taart  ook nog moet bakken in de oven :).

Ik bedenk me dat er ook voor mij iets in het verschiet ligt als hij zelf iets wil leren doen en ik wat meer geduld moet hebben. Een mandarijntje laten pellen door Prutske gaat dan misschien trager nu, maar als hij het uiteindelijk zelf kan dan vind ik dat ook een goede zaak. 

ALERTHEID … op onverwachte onderhandelingen (niet gedacht dat dat nu al nodig zou zijn …)

Bij de start van de herfstvakantie op vrijdagavond komt het volgende out of the blue op tafel: ‘mama en papa, als het geen school is, mag ik ‘s morgens toch ipad kijken  in bed hé?’ Dan lees je direct tussen de lijnen: zou ik een weekendregel kunnen omvormen naar een vakantieregel deze week:).  Ping! De alertheidsantenne gaat aan en direct de puntjes op de i gezet… De nozem, hij blijft me verbazen. 

Ik heb zo’n sterk vermoeden dat we samen zullen blijven groeien.  Want als mama groei je samen, op ons tempo. Samen met Prutske, samen met Mr Cariño.

Wat heb jij geleerd van je kids?

#growthmindset #emotiestoelaten #mildheid #kidszijnjespiegel #eigenkracht #smallsteps  #kleinestapjes #verbaasjezelf #waarisdiehandleidingnu #onlyhuman  #elkedagleren #teammama&papa #alleencontroleoverjezelf #mindmanagement #mentalegezondheid #eenvleugjefuntoevoegen #groengrasENmodder #workinprogress #mindset

Please follow and like:

De wereld rondom mij is niet veranderd, wel hoe ik er in sta!

Weet je nog, in de over mij-pagina, geef ik mijn zéér korte samenvatting van wat life coaching voor mij betekent:

“De wereld rondom mij is niet veranderd, wel hoe ik er in sta.”

Wel, één van de dingen die veranderd is:

Ik zie HET LEVEN als een vat vol keuzes dat zich aanbiedt VOOR mij. 

So life changing, echt waar!  Gaandeweg, eerst voor kleine zaken en daarna voor ja, ook voor moeilijkere zaken die op mijn weg liggen.  Vandaag neem ik jullie hierin een stukje mee.  En ja, ik hoop dat het stof geeft tot nadenken.

Er speelt zich vanalles rondom mij af en ik MOET eigenlijk NIKS. IK WIL.  Het besef dat ik zelf kan kiezen hoe ik met situaties omga. Hoe wil ik OMGAAN met hetgeen waar ik zelf geen controle over heb. 

Klinkt dit paradoxaal?  Herkenbare reflex. 

Een voorbeeld: Ik sta onverwacht in de file

Guess what, ik kan de file niet oplossen of wegtoveren wat ik ook doe of probeer, toch?  Nochtans, laat ons eerlijk zijn, dat zou de max zijn en jullie zouden me zoooo dankbaar zijn! 

Hoeveel denkwerk ik hier ook insteek terwijl ik in die file sta, ik trek hier steeds aan het kortste einde. Schuiven blijft de boodschap. Bon, wat kan ik dan wel kiezen: hoe ik me voel terwijl ik in de auto zit en aanschuif in de file. Wat zijn de opties dan?:

  • of ik kan figuurlijk mijn stuur opeten of gebruiken als boksbal. 
  • of ik zou me eens goed kwaad kunnen maken op al die mensen die op dit moment eigenlijk toch niet onderweg zouden moeten zijn.  Echt, die horen NIET onderweg te zijn op dit moment.  En echt, leer ook eens met de auto te rijden en niet constant te veranderen van vak zonder pinker.  Allé, ik ben dus vooral aan het vloeken tegen mezelf. Hetgeen ook niet veel effect heeft op dit moment.  Of toch, het voelt als zo’n machteloze woede. (Of … zou ik me beter zelf de vraag stellen waarom ik in de auto zit op dit moment in die file.  Daar kan ik ook zelf iets aan doen?  Bij die andere mensen heb ik weinig impact, toch? Hmm, dat was niet het topic van deze blog… misschien later.  Nog andere stof om over na te denken).
  • of ik zou nog wat extra muziek kunnen luisteren (music & lyric person als ik ben, nog wat alternatieve muziek van the 90’s of iets nieuws ontdekken)
  • of ik extra podcast-tijd om geïnspireerd te worden.
  • of ik zou gewoon rustig in file kunnen schuiven, niet meer, niet minder
  • of ik bel nog even (handenvrij uiteraard) naar iemand (vriendin, familie, werk-telefoontjes, …)
Eén van mijn favo podcasts btw: Werk & Leven

Dit zijn een aantal mogelijke opties.  Geen van deze lost de file op, zoveel is duidelijk. 

Er is ook geen juiste of foute keuze voor mij.  Ik wil gewoon degene kiezen die bij mij past en mijn vraag is dan: met welke mindset wil ik in de auto zitten en de auto uitstappen bij aankomst op bestemming?  Het effect van de keuzes zit zowiezo bij mezelf.  Nu, het feit dat ik me bewust wordt van deze opties, zorgt bij mij voor meer rust in mijn hoofdje, héhé…  

En wat wil ik dan: zo zen mogelijk uit die auto komen, dus ga ik voor één van de laatste opties:).  Als ik één van de eerste opties kies, zou ik daar in de eerste plaats zelf last van hebben, want dit geeft een opgefokte Veerle. Waarom zou ik dat mezelf bewust ‘aandoen’?

Toegegeven, dit is een relatief eenvoudig voorbeeld.  Maar weet je, je mindset veranderen is bij mij begonnen met de éénvoudige en alledaagse dingen.  Ik zou het vergelijken met wiskunde leren op de schoolbanken.  Daar krijg je toch ook eerst de gewone rekensommen voorgeschoteld alvorens je de ingewikkelde vergelijkingen begint op te lossen? Logisch toch?

Ik ben zelf meer en meer in controle over hoe ik reageer op een situatie. Ik geef de verantwoordelijkheid voor mijn mindset / gevoelens minder en minder weg aan iemand anders. En dat … dat vind ik nu ook zo’n zalig idee!  Da’s toch de max!  Ik neem mijn eigen verantwoordelijkheid over hoe ik met situaties omga: klein, groot, makkelijk, moeilijk. I’m in control.  EN ik kan ook lief en zacht zijn voor mezelf als ik me onbewust toch laat meeslepen in een situatie en ik pas later tot dit besef kom.

Dus ja, dat betekent ook dat ik verantwoordelijk ben voor mijn ‘mindere’ gevoelens.  En dat vind ik ook ok.  Wil ik die kracht ‘over mij’ eigenlijk wel aan iemand anders geven? Nee toch.

Vroeger dacht ik wel eens: ik ben nu éénmaal zo, zo zit ik in elkaar. Vast-gebetonneerd en niks aan te doen.  En nu blijkt: mis poes. Het besef is gegroeid dat dit een onbewuste reactie is en ik meer kan bepalen en dus ook veranderen dan ik dacht. Gaandeweg heb ik geleerd hier bewust van te worden.  En ja, daar hoort soms best lastig denkwerk bij.  Dat gebeurt niet van vandaag op morgen.  Dit vraagt ook tijd en dat is tijd die ik mezelf WIL geven.  Hoeveel tijd… de tijd die ik nodig heb, is exacte degene die het moet zijn.  

En wat daarna gebeurt, vind ik is krachtig en ‘magisch’.

Ik zie mogelijkheden die ik voorheen niet zag.  Het is aan mij om deze te nemen en er iets mee te doen.  Hoe wil ik reageren of hoe wil ik net niet meer reageren? Voor de duidelijkheid, magisch wil niet zeggen: enkel nog rozengeur en maneschijn.  Magisch wil hier zeggen: met mijn eigen voeten in het groene gras EN in de modder (om het eens met een metafoor te zeggen :)).

Zeg je nu, Veerle … is dit niet kort door de bocht allemaal?  Er zijn zeker moeilijkere situaties dan de file die we niet gekozen hebben en waar we wel door moeten.  Ja, klopt absoluut.  Er gebeuren zaken rondom ons waar we niet voor gekozen hebben. Been there, done that and still in it. We willen de klok terugdraaien, begrijpen, zouden anders gereageerd willen hebben, waarom is het zo gelopen? En ik denk nog steeds bij momenten: F* reality!  Alleen, als ik enkel dit denk, brengt het mij niet verder.  Ik ga nu ook op zoek naar mijn manier om hier mee om te gaan.

Ben ik je kwijt in mijn verhaal?  Dan geef ik graag nog een alledaags voorbeeld: 

Ik MOET echt niet elke dag een gezonde maaltijd op tafel toveren na een werkdag.  Ik MOET echt niks. 

Er zijn best nog wel wat andere keuzes die ik zou kunnen maken.  Euh?  Say what… dat is toch wat we verondersteld worden te doen.  Zeker met die gezondheidshype waar iedereen aan meedoet (geef toe, we worden zo beïnvloed over wat de goede ouder zou ‘moeten’ doen). 

Goh, nee, het moet echt niet!  Je kan er voor kiezen om take-away af te wisselen met bookes met choco.  Dit kan toch ook een perfecte keuze zijn. Protest aan de andere kant van het scherm?  Waarom? Denk er over na, waarom zou dit niet kunnen? 

Er zijn andere mogelijkheden: de keuze is aan mezelf: wat WIL ik voor mezelf en voor mijn gezin (want ik WIL voor mijn gezin zorgen)?

Ik kwam voor mezelf uit bij het volgende: ik WIL gezond koken voor mezelf en mijn gezin en dat 5 dagen op 7.  (Even voor de goede orde van de dag: Mr Cariño staat hier ook achter het fornuis hoor. Het is hier geen one-woman-show bij ons). Waar ik toe wil komen: het zijn geen moeten-opdrachten meer, wel deel van hoe ik in het leven wil staan:

Fun toevoegen tijdens het koken met Prutske is ook selfies trekken. En voor prutske is dat met gekke bekken 🙂

Omdat het kan, WIL ik er ook wat fun aan toevoegen:

  • Hoe krijg ik zo vlug mogelijk iets op tafel met zo weinig mogelijk afwas? Zalig toch als je na afloop kan besluiten: Yes, I can & I did it!
  • Welke verrassende combi komt er op tafel als de kids elk een component vanuit de frigo mogen kiezen?  Yep, verrassend. Altijd een aanrader als je zelf geen inspiratie hebt :).
  • En een topper voor mij blijft: koken met Prutske (als die dat weer wil natuurlijk, héhé, gelukkig doet hij dat zéér graag)

Andere dingen die echt ‘moeten’?

  • Ik moet gaan werken
  • Ik moet mijn huis proper maken
  • Ik moet de strijk doen

Al dat moeten.  Geef toe, energie-peil-drop!

Zou het ook kunnen zijn:

  • Ik wil gaan werken want ik wil geld verdienen om de lening af te betalen voor het huis waar ikzelf voor heb gekozen.
  • Ik wil gaan werken omdat ik daar kan doen waar ik goed in ben
  • Ik wil de keuken proper houden omdat ik graag het aanrecht proper heb als ik de keuken binnenwandel de volgende ochtend. Dit moet op zich niet hoor.  Alles laten staan tot de volgende dag is echt een optie.  Wil je deze optie? Of zijn er nog andere opties?  Er is geen goed of fout.
  • Op zich hoef je de strijk niet te doen hoor.  Tenzij je wil dat er geen kreuken in de hemden zitten.  Tenzij je wil dat er geen kreuken in keukenhanddoeken zitten.  Hier heb je best wel wat keuze.  Elke keuze is goed, zolang die voor jou een fit is. 

De mindset change zit hem in keuze.  Het moet niet, ik wil het.  Ook wat betreft de zaken die soms negatief of als dagelijkse sleur klonken. 

Is daarmee alles veranderd in mijn leven?  Fancy gezegd: mijn mindset kent een ommezwaai.

Stel je voor dat je hierrond bewustzijn zou creëren?  Stel je voor dat je bewust zou kunnen kiezen over hoe je reageert? 

Ik neem mijn eigen kracht!  Hoe wil ik in mijn leven staan, wie wil ik zijn in mijn leven.  Dit bepaalt mijn keuzes voor mijn doen, acties en niet-acties.

Dit mindset-work is een deel van mijn ‘work in progress’ met life coaching.  Waarom ‘work in progress?’  Wordt het dan nooit een afgewerkt ‘product’? Nope, denk aan de gewone rekensommen en de ingewikkelde vergelijkingen.  Daar ligt best een groot spectrum tussen.  En het leven heeft altijd wel iets nieuws in petto, someway somehow.

Ik voel me ook niet plots overal happy over.  Vooral omdat er ook dingen zijn waar ik niet happy over wil zijn.  Er gebeuren triestige dingen rondom me.  Hoe wil ik daar op reageren?  Dan wil ik niet kiezen voor happiness (dat wordt nog wel een apart blog-topic denk ik).

Of als ik grandioos in de mist ga met iets, wil ik daar ook niet happy over zijn.  Ik kies er nu wel voor om het niet méér te laten betekenen over mij dan het is.  Dit ging niet zoals gepland.  Wat heb ik geleerd, hoe ga ik het de volgende keer aanpakken.  Ik ga dit niet meer laten betekenen dat ik niks kan en er over blijven malen.

Denk even mee: dit doe je toch ook niet bij iemand die je graag ziet.  De fouten blijven herhalen en groter en dramatischer maken dan ze zijn.  Waarom deed ik dat dan soms bij mezelf.  Alsof je jezelf meerdere malen in het gezicht zou slaan.  Echt, wat een idee?

Zoals ik al zei, deze mindset-keuze zorgt niet voor een sprookje. Denk aan het groene gras EN de modder. Ze zullen altijd beiden deel uitmaken van het leven.  Ik zie het als een skill die ik gaandeweg geleerd heb en onderhoud.  En daar is mildheid naar mezelf dan weer op zijn plaats . 

Zoals ik dus zei: de wereld rondom mij is niet veranderd, wel de manier waarop ik er in sta!

Mijn tip: Probeer het eens op een eenvoudige situatie.  Wat zijn je mogelijkheden? Doe eens een aantal wilde gokken naar opties?  En waar kies jij dan bewust voor?

Wil je op de hoogte gehouden van de volgende blog: volg me ook op Instagram (Amarieyo.life) of Facebook (Amarieyo)

#mildheid #eigenkracht #smallsteps #kleinestapjes #verbaasjezelf  #onlyhuman #elkedagleren #tijdiseengedachte  #zaligekeuzesmaken #doorbreektradities #alleencontroleoverjezelf #pleasingothersenjezelf #mindmanagement #eenvleugjefuntoevoegen #groengrasENmodder #workinprogress #mindset #mindmath

Please follow and like:

Mijn 7 try-outs voor een eerste dag work@home!

Eerst een tipje van de sluier lichten over mijn avontuur, omdat ik merk dat er wel nieuwsgierigheid is : er komt een carrière switch aan !!! 🙂 Dit opschrijven is zelfs spannend, whoop-whoop.  Het staat zwart op wit … it’s out in the world.

Ik ben sinds eind augustus bezig met een opleiding om gecertificeerd Life Coach te worden.  Doel: in de loop van 2020 word ik zelfstandig Life Coach. Hoe en wat en wanneer is in volle ontwikkeling.  De planmatige Veerle leeft zich volledig uit. Van week tot week mijn beschikbare tijd verdelen over de opleiding en het opzetten van een Life Coaching-activiteit (aka Amarieyo).

Gaandeweg neem ik jullie mee in dit avontuur.  Er zijn al heel wat vragen naar boven gekomen: Wat is life coaching? Voor wie is dit? Waarom zou je naar een Life Coach gaan? Waarom wil ik Life Coach worden? En hoe ga ik dit aan pakken?  En zo zijn er nog meer vragen. Op deze 2-wekelijkse blog gaan jullie oa antwoorden op deze vragen zien voorbij komen. 

Dus vanaf nu hebben we een date, elke 2 weken op donderdag.

Ook dat is een ontdekking, een blog starten.

Het begint al met het technische: website maken, domeinnaam creëren, pagina’s maken, linken opzetten,…  Begin september dacht ik: “Hoe begin ik hier aan? Ik kan dat niet! … Correctie Veerle: je kan dit nog niet en je gaat het uitzoeken”.  En dankzij het wereld-wijde-web met al zijn informatie, lezen jullie dit nu hier op mijn website.  Een boost voor het zelfvertrouwen btw. Ik doe iets waar ik een halfjaar geleden nog niet eens aan had durven denken. I figured it out.

En dan, de volgende uitdaging: wat wordt het onderwerp van mijn eerste blog?  Yep, daar komt getwijfel tussen verschillende ideeën bij kijken.  Op een gegeven moment beslis je dan.  Het onderwerp staat vast en ACTIE!  Of meer toepasselijk: schrijven en enthousiast veel te hard tokkelen op de pc :).  Anders komt die eerste blog-post er niet hé.  

Wat is het dan geworden: mijn 7 try-outs voor een dag work@home.  Hoe zorg ik voor een efficiënte dag thuiswerken EN zorg ik voor mijn vleugje fun tegelijkertijd.

Eén van de vele veranderingen die er namelijk aankomt, is dat @home werken een deel van het dagelijkse leven wordt.  Dat wordt dus testen: hoe zorg ik voor productieve @home-dagen?  Trial & error & the next trial!

Want laat mij eerlijk zijn: ik denk dat thuis werken meer zelfdiscipline zal vragen. Een uitdaging dus.

Probeer er gerust ook één of meerdere uit: welke is een fit voor jou, voor werken @home (of @office).

1.   Vooraf een gedetailleerde planning maken werkt!

De grote blokken voor deze dag heb ik wel al in mijn hoofd.  Maar met wat start ik, hoe zorg ik voor focus en toch ook voor voldoende afwisseling tijdens de dag.  Ik ken mezelf … ik heb een plan nodig. 

Dus ik neem de avond voordien 10 min om de dag van morgen te plannen.  Dit zorgt voor structuur en vooral minder getob de dag zelf (en willen we dat niet allemaal: minder tobben).

Van uur tot uur, van bij het opstaan tot het slapengaan.  Ik plan echt alles: Prutske-time (Over mij), food-time, me-time, family-time, work-time, relax-time,…

En tijdens de dag zelf hoef ik er dus niet meer over na te denken: wat ik moet doen en wanneer ik dat ga doen.  Het plan om alles rond te krijgen ligt er: rust in het hoofdje!

Is dit nieuw voor mij?  Nee, ik pas het al een tijdje toe en oefening baart kunst. Ik hou van planning en focus.  Deze 24u komen niet meer terug, dus wil ik deze gebruiken zoals voorzien.  No facebooking, instagramming en al zeker geen netflixing!

Plannen voor succes, I like it. 

En door de dag heen: een planning om af te checken.  Ik weet al langer dat dit werkt voor mij om dingen gedaan te krijgen. 

Hoe die planning er uit ziet doet er niet veel toe denk ik, zolang het maar werkt voor degene die ze gebruikt, toch? Zelf ga ik voor analoog in mijn Bullet Journal.

Is alles gelopen zoals het hoort?  Naar beneden scrollen is de boodschap.

2.   Get dressed for the job werkt!

Geen slobber-toestanden, wel make-up en hair done.  Gewoon omdat ik het leuk vind :).

Damn, geen selfie getrokken!  Ik moet er echt nog inkomen, dat bloggen en sharen.  Maar geloof me, het zag er best ok uit.

Deze try-out is zelfs ruimer te trekken: voeg wat fun toe aan je dag, op je eigen manier.  Ga op zoek voor jezelf wat dit kan zijn en ontdek zou ik zo zeggen.

3.   Een leuke werkplek werkt!

Kwestie van afleiding te vermijden, zorg ik voor een opgeruimde werkplek de avond er voor.  Lees: ik zorg dat het speelgoed van Prutske uit mijn gezichtsveld is :).  Allé, goed genoeg om geen opruim-interventie in gang te zetten en mijn focus te houden. 

Zelf werk ik graag in de living of de keuken, zeker als ik alleen thuis ben.  Ik bedenk me dat dit net zo was bij het studeren.  Ik zat toen ook meer in de living dan achter mijn bureau.  Het is toen ook goed gekomen :). 

Net zoals @office neem ik er mijn drinkbus bij, theetje of koffie.  Het voordeel  is dat ik het nog wat gezelliger kan maken J. 

4.   Focus-muziek werkt!

Muziek werkt voor mij.  Ik heb 2 playlisten ‘grijsgedraaid’ oftewel ‘Spotify-groen-gedraaid’. 

En ik start steeds met één van mijn 2 focus-liedjes.  Die zorgen bij mij voor energie om er in te vliegen en te focussen op wat ik te doen heb.

Focus-song 1: ‘Never too late’ van Elton John. 

Deze komt uit de soundtrack van de nieuwe ‘The Lion King’. Ik heb de film nog niet eens gezien, niet het origineel, niet de remake. 

Deze passeerde gewoon toen ik een Elton John-playlist beluisterde.

Hoe opgewekt en aanstekelijk kan een liedje zijn…. En dan the lyrics erbij: never too late to turn things aroundnever too late to get back on tracknever too late to win the day

Voor mij is het een krachtige song.  En aangezien ik een lyric-song-mens ben, was ik er direct van weg.  Ik geef wel altijd mijn eigen interpretatie aan song-teksten … en ik ben ook zeer goed in originele fonetische aanpassingen als ik mee zing.  Lees: Mr. Cariño verstaat niet steeds mijn interpretatie van een song en verstaat ook niet steeds wat ik eigenlijk meezing. En ja, ik ben akkoord dat dat mogelijks aan mij ligt.

Focus-song 2: ‘(Is This The Way To )Amarillo’ van Tonie Christie. 

Evident toch? (Over mij).  En het is een energieke melodie, top toch. Als ik één van deze twee opzet gaan mijn focus & energie-antennes aan.

Wat ik dus wil zeggen, focus-muziek werkt voor mij!  Een tip btw van Elke Geeraerts (Better Minds at Work).  Probeer het een paar keer en laat weten welke song je focus wakker maakt? 

5.   Geplande pauzes nemen werkt!

Ik heb elk uur een pauze gepland van 5 minuten.  Even met de Dyson door de living en keuken.  De droogkast in gang zetten.  Vignetjes kleven op de dokterbriefjes zodat dat slapend geld aan het prikbord terug onze kant kan uitkomen. Kleintjes dus, die me even uit mijn cocon halen. En dat werkt voor mij!  Zoals ik al zei: ik ben vlug afgeleid.  Ingeplande ‘afleiding’ zorgt voor focus-blokken die dan niet onderbroken worden.  Zelfkennis omzetten naar bewust omgaan met mijn ‘minpunten’ zodat ze me niet saboteren (hmm, dat klinkt zwaar, maar het is wel zo).

6.   Lezen over de middag laadt de batterijen deels op.  En werkt bij gevolg niet volledig!

Super gewerkt in de ochtend.  Zo goed als op plan!  Héhé, goed bezig Van Laere. 

Tijdens de lunch, een lekker overschotje van gisteren.  Ik neem er een boek bij, leuk. Ik zit in mijn flow!  Daarna vlieg ik er meteen terug in! 

Tot… de middag-dip om 14u.  Ik geraak niet meer vooruit.  En ben bij gevolg afgeleid door sociale media, dingen die ik wil opzoeken die niet relevant zijn voor deze dag…

Hmmm, hoe vermijd ik dit naar de toekomst?  De vraag is: wat kan ik toevoegen om me even uit de werkcocon thuis te halen om daarna energiek te blijven in de namiddag? Een korte wandeling in het bos achter ons?  Even een meditatie proberen?  De zelfzorg-routines niet enkel ‘s ochtends plannen, maar meer spreiden over de dag? Zijn er topics die mij meer liggen in voor- of namiddag?  Dit moet ik nog verder uittesten…. of correctie ik moet eigenlijk niks.  Ik WIL dit nog verder uittesten.

Btw, deze dag was misschien wel extra uitdagend… na een nacht van 3 keer opstaan voor Prutske, … parent-life, weet je wel.  Misschien is mildheid naar mezelf ook wel op zijn plaats hier…

7.   Nog een tip?

Het is niet omdat er iets niet gaat zoals gepland in een dag, dat de rest van de dag tegenvalt.  Om 14u was dan wel geen top-moment, om 20u had ik des te meer een top-moment. 

Ik laat het de rest van de dag niet bepalen door een down-moment.  Dit geldt eigenlijk voor meer dan planning alleen. Stof om over na te denken.

Terugblik op de eerste work@home-dag:

Ik heb aan 5 verschillende topics gewerkt en 90% afgewerkt van het geplande.

‘Damn’ EN ‘Goed Gedaan’ tegelijkertijd. 

Ik heb minder afgewerkt dan ik had gepland en toch moet ik toegeven dat ik wel fier ben op wat ik wel heb rondgekregen.  En ik heb weer zelfkennis opgedaan :). 

Yep, ik zie me dit doen in de toekomst.  En als het even niet 100% gaat zoals gepland, wat heb ik dan te veranderen of bij te sturen zodat het de volgende keer wel werkt voor mij.

Ga jij proberen wat zou kunnen werken voor jou? Laat me iets weten, ik ben benieuwd.  Of nog een andere tip voor mij?  Die hoor ik uiteraard ook graag!

Wil je op de hoogte gehouden van de volgende blog: volg me ook op Instagram (Amarieyo.life) of Facebook (Amarieyo)

#mildheid #eigenkracht #smallsteps #kleinestapjes #verbaasjezelf #onlyhuman #elkedagleren #tijdiseengedachte #zaligekeuzesmaken #bujo #mindmanagement

#sharingiscaring

Please follow and like: