Met een zieke Pruts in bed en immens veel dankbaarheid

De windpokken … héhé … ze zijn hier gepasseerd bij Pruts de afgelopen 2 weken! Dat hebben we gehad.

In het begin zag ik het nog wat rooskleurig in, 5 blaasjes, dat kunnen we wel aan.  Tot we 2 dagen verder waren: all over the place!

De grappige versie van windpokken. Met dank aan de oppas van het ziekenfonds. Of hoe ziektedagen ook knutseldagen kunnen worden.

Van krabben geen sprake, ‘t is te zeggen: overdag. ‘s Nachts daarentegen, pfiewwww.  Hij is zowiezo geen al te beste slaper de laatste tijd, laat staan als hij ziek is. Dus Pruts in ons bed. Ik wil zijn handjes constant afleiden van het krabben en slaap dus amper. Tot ik denk aan die handschoentjes die ze babytjes aandoen om het krabben te vermijden.  Die handschoentjes zijn nu wel te klein, dus op zoek naar vervanging.  Mijn sportkousen bewijzen dan toch nog hun dienst :).  Het is geen zicht die lange sportkousen aan zijn handjes, maar hij houdt ze aan en het werkt!  En dat is wat telt om 4u ‘s nachts denk ik dan.  We kunnen rustig verder slapen … voor nog een uurtje of zo.

Dutjes in de namiddag zijn normaal passé, maar op zo’n momenten wil ik het wel nog wel eens een kans geven.  Grootste kans op succes: samen in het grote bed van mama & papa.  We zouden er allebei deugd van hebben, zo’n bijslaap-momentje. Bonus :)!

Dus, Pruts en ik, hup naar bed.  En hij voelt zich ook wat verantwoordelijk om voor mama te zorgen.  Hij neemt flesjes water mee voor ons, zet ze aan de juiste kant van het bed en zorgt dat we elk een knuffel hebben.  ‘Alles is ok zo, hé mama?’ De lieverd.

Allright! Succes! Na 5 minuten een diepe ademhaling! Hij slaapt!  (Ja, ik schrijf dat allemaal met uitroeptekens:) want dat is zo’n héhé-momentje)

En miss Amarieyo (ik dus :)) die voelt zich op deze moment zo enorm dankbaar! Overweldigend dankbaar, je kent het wel… een warm gevoel aan mijn hart dat precies overloopt van liefde voor kleine Pruts …

… dankbaar omdat hij rust zodat hij beter kan worden
… dankbaar omdat hij zo lief is
… dankbaar om wie hij is en ik zijn mama mag zijn
… dankbaar voor de pure tederheid die ik nu voel

Een warm hart vol liefde voor kwetsbare Pruts naast me

Geraak ikzelf in slaapmodus?  Nee, ik lig gewoon vredig en rustig te kijken.

Ik neem mijn schriftje naast mijn bed om dit moment op te schrijven.  Zodat ik er naar kan terugblikken naar dit warme-‘mama zijn’-moment.

Dat schriftje naast mijn bed kent al veel hersenspinsels :).
Wist je dat schrijven echt helpt om je hoofd leeg te maken. Noem het een download van je gedachten en de gevoelens die je gedachten creëren, zonder censuur of oordeel over jezelf. Dit zichtbaar maken op papier is een eerste stap naar bewustzijn en perspectief.

Mama zijn brengt zoveel gevoelens naar boven.  Als ik me aan het roer van mijn gevoelens wil plaatsen, zorgt dit ook voor meer bewustzijn over hoe ik me voel bij bepaalde situaties en hoe dit voor mijn reacties zorgt in situaties. 

De windpokken zorgen trouwens ook voor goede oefenmomenten om aan het roer te blijven staan van je gevoelens en op die manier bewuster te reageren op situaties.  Lees in het geval van windpokken: histerische huilbuien terwijl ik de blaasjes verzorg.

Ik probeer het wenen niet weg te praten of op te lossen.  Ik wil er gewoon zijn voor hem terwijl het lastig is voor hem. Wie beter dan team mama & papa om op zo’n momenten te zorgen voor hem en er te zijn voor hem terwijl hij het moeilijk heeft.

Ik blijf er elke keer verrassend zen bij en dag per dag gaat het beter voor Pruts.  Tot het plots echt vlot gaat op dag 5.  Pruts babbelt en zingt honderduit terwijl ik de productjes aanbreng. Toen het gedaan was zei hij: ‘Oh, mama is het al gedaan?’
‘Ah ja hé Pruts, goed hé.  Hoe zou dat komen?’
‘Omdat wij een goed team zijn, mama & Pruts.’   
Smelt, smelt, smelt

Zo dankbaar voor die kleine man die me elke dag verbaast.
Zo dankbaar voor die kleine man die me, zonder dat hij het beseft, zoveel leert over mezelf.

Een happy moment … want op één of andere manier denk ik er niet aan om zieke momenten vast te leggen op de gevoelige plaat. Wat niet wil zeggen dat deze er dus niet zijn … ook bij ons groen gras en modder.

#mildheid #kidszijnjespiegel #eigenkracht #smallsteps #kleinestapjes #verbaasjezelf #waarisdiehandleidingnu #onlyhuman #elkedagleren #teammama&papa #alleencontroleoverjezelf #pleasingothersenjezelf #mindmanagement #mentale gezondheid #groengrasENmodder #workinprogress #mindset #emotiestoelaten #growthmindset #droom

Please follow and like:

Aan het roer van je emotionele leven

Yep, het is bijna zover … ik ben bijna gecertificeerd Life Coach bij The Life Coach School. Het einde van dit boeiende traject komt dichterbij! Wauw, wat een reis!

Af te checken tijdens de maand januari:
Het laatste audiofragment is de deur uit. En een volgende officiële coachingsessie tijdens de les met als feedback: YES this session certifies! Yiha!!

Wat heb ik nog te doen:
* het eindexamen in maart
* verslaggeving over de coachingssesies de afgelopen 6 maanden
* en… mijn video opleveren!

En deze krijgen jullie hier nu in pre-view te zien!

Be in the driver’s seat of your emotional life!

Vandaag wil ik je inspireren om de verantwoordelijkheid voor je emotionele leven terug te nemen. Persoonlijk werd ik me hiervan bewust toen ik me realiseerde dat ik anderen en/of situaties macht gaf over hoe ik me voelde. Ik gaf hen de schuld.  Daar was ik dan, het was alsof ik niet de eigenaar was van mijn gevoelens, niet de slechte en zelfs niet de goede. 

Dit kan veranderen wanneer je bewustzijn creëert omtrent je gedachten, gevoelens, hoe ze je acties sturen en je resultaten creëren. Het is terug plaatsnemen aan het roer van je emotionele leven! 

Dit geeft je ook de kans om te veranderen.  Wanneer je verantwoordelijkheid neemt voor je eigen gevoelens, kun je er iets aan doen… of ook niets aan doen… het wordt je eigen bewuste keuze. 

Ik vond het een grote vaardigheid om te leren.  In plaats van me een slachtoffer te voelen, begon ik na te denken over mijn eigen gevoelens met nieuwsgierigheid, met liefde en mildheid voor mezelf en ook naar anderen.

Het opende de weg naar het terugnemen van mijn eigen controle en kracht.  En zelfs als ik nog niet weet hoe in bepaalde situaties, dan weet ik dat ik in staat ben om het uit te zoeken.  Het geeft me perspectief.

Dit concept heeft nog een andere impact. Als jij verantwoordelijk bent voor je gevoelens en niet iemand anders, dan wil dit ook zeggen dat iemand anders verantwoordelijk is voor zijn/haar gevoelens. Dit betekent dat elk zichzelf kan zijn zonder dat je elkaar hoeft te controleren of te beïnvloeden.

Je kunt beiden zijn zoals je bent, authentiek en oprecht.

Ik hoop dat ik je heb geïnspireerd om dit concept van dichter bij te verkennen, om zo weer de leiding te nemen over je gevoelsleven. 

Wie kan dit beter doen dan jij, toch?

Bedankt voor het kijken/lezen!

Maak er een fantastische dag van!

It’s yours to own it, who else ;)!

Please follow and like: