De wereld rondom mij is niet veranderd, wel hoe ik er in sta!8 min lezen

Weet je nog, in de over mij-pagina, geef ik mijn zéér korte samenvatting van wat life coaching voor mij betekent:

“De wereld rondom mij is niet veranderd, wel hoe ik er in sta.”

Wel, één van de dingen die veranderd is:

Ik zie HET LEVEN als een vat vol keuzes dat zich aanbiedt VOOR mij. 

So life changing, echt waar!  Gaandeweg, eerst voor kleine zaken en daarna voor ja, ook voor moeilijkere zaken die op mijn weg liggen.  Vandaag neem ik jullie hierin een stukje mee.  En ja, ik hoop dat het stof geeft tot nadenken.

Er speelt zich vanalles rondom mij af en ik MOET eigenlijk NIKS. IK WIL.  Het besef dat ik zelf kan kiezen hoe ik met situaties omga. Hoe wil ik OMGAAN met hetgeen waar ik zelf geen controle over heb. 

Klinkt dit paradoxaal?  Herkenbare reflex. 

Een voorbeeld: Ik sta onverwacht in de file

Guess what, ik kan de file niet oplossen of wegtoveren wat ik ook doe of probeer, toch?  Nochtans, laat ons eerlijk zijn, dat zou de max zijn en jullie zouden me zoooo dankbaar zijn! 

Hoeveel denkwerk ik hier ook insteek terwijl ik in die file sta, ik trek hier steeds aan het kortste einde. Schuiven blijft de boodschap. Bon, wat kan ik dan wel kiezen: hoe ik me voel terwijl ik in de auto zit en aanschuif in de file. Wat zijn de opties dan?:

  • of ik kan figuurlijk mijn stuur opeten of gebruiken als boksbal. 
  • of ik zou me eens goed kwaad kunnen maken op al die mensen die op dit moment eigenlijk toch niet onderweg zouden moeten zijn.  Echt, die horen NIET onderweg te zijn op dit moment.  En echt, leer ook eens met de auto te rijden en niet constant te veranderen van vak zonder pinker.  Allé, ik ben dus vooral aan het vloeken tegen mezelf. Hetgeen ook niet veel effect heeft op dit moment.  Of toch, het voelt als zo’n machteloze woede. (Of … zou ik me beter zelf de vraag stellen waarom ik in de auto zit op dit moment in die file.  Daar kan ik ook zelf iets aan doen?  Bij die andere mensen heb ik weinig impact, toch? Hmm, dat was niet het topic van deze blog… misschien later.  Nog andere stof om over na te denken).
  • of ik zou nog wat extra muziek kunnen luisteren (music & lyric person als ik ben, nog wat alternatieve muziek van the 90’s of iets nieuws ontdekken)
  • of ik extra podcast-tijd om geïnspireerd te worden.
  • of ik zou gewoon rustig in file kunnen schuiven, niet meer, niet minder
  • of ik bel nog even (handenvrij uiteraard) naar iemand (vriendin, familie, werk-telefoontjes, …)
Eén van mijn favo podcasts btw: Werk & Leven

Dit zijn een aantal mogelijke opties.  Geen van deze lost de file op, zoveel is duidelijk. 

Er is ook geen juiste of foute keuze voor mij.  Ik wil gewoon degene kiezen die bij mij past en mijn vraag is dan: met welke mindset wil ik in de auto zitten en de auto uitstappen bij aankomst op bestemming?  Het effect van de keuzes zit zowiezo bij mezelf.  Nu, het feit dat ik me bewust wordt van deze opties, zorgt bij mij voor meer rust in mijn hoofdje, héhé…  

En wat wil ik dan: zo zen mogelijk uit die auto komen, dus ga ik voor één van de laatste opties:).  Als ik één van de eerste opties kies, zou ik daar in de eerste plaats zelf last van hebben, want dit geeft een opgefokte Veerle. Waarom zou ik dat mezelf bewust ‘aandoen’?

Toegegeven, dit is een relatief eenvoudig voorbeeld.  Maar weet je, je mindset veranderen is bij mij begonnen met de éénvoudige en alledaagse dingen.  Ik zou het vergelijken met wiskunde leren op de schoolbanken.  Daar krijg je toch ook eerst de gewone rekensommen voorgeschoteld alvorens je de ingewikkelde vergelijkingen begint op te lossen? Logisch toch?

Ik ben zelf meer en meer in controle over hoe ik reageer op een situatie. Ik geef de verantwoordelijkheid voor mijn mindset / gevoelens minder en minder weg aan iemand anders. En dat … dat vind ik nu ook zo’n zalig idee!  Da’s toch de max!  Ik neem mijn eigen verantwoordelijkheid over hoe ik met situaties omga: klein, groot, makkelijk, moeilijk. I’m in control.  EN ik kan ook lief en zacht zijn voor mezelf als ik me onbewust toch laat meeslepen in een situatie en ik pas later tot dit besef kom.

Dus ja, dat betekent ook dat ik verantwoordelijk ben voor mijn ‘mindere’ gevoelens.  En dat vind ik ook ok.  Wil ik die kracht ‘over mij’ eigenlijk wel aan iemand anders geven? Nee toch.

Vroeger dacht ik wel eens: ik ben nu éénmaal zo, zo zit ik in elkaar. Vast-gebetonneerd en niks aan te doen.  En nu blijkt: mis poes. Het besef is gegroeid dat dit een onbewuste reactie is en ik meer kan bepalen en dus ook veranderen dan ik dacht. Gaandeweg heb ik geleerd hier bewust van te worden.  En ja, daar hoort soms best lastig denkwerk bij.  Dat gebeurt niet van vandaag op morgen.  Dit vraagt ook tijd en dat is tijd die ik mezelf WIL geven.  Hoeveel tijd… de tijd die ik nodig heb, is exacte degene die het moet zijn.  

En wat daarna gebeurt, vind ik is krachtig en ‘magisch’.

Ik zie mogelijkheden die ik voorheen niet zag.  Het is aan mij om deze te nemen en er iets mee te doen.  Hoe wil ik reageren of hoe wil ik net niet meer reageren? Voor de duidelijkheid, magisch wil niet zeggen: enkel nog rozengeur en maneschijn.  Magisch wil hier zeggen: met mijn eigen voeten in het groene gras EN in de modder (om het eens met een metafoor te zeggen :)).

Zeg je nu, Veerle … is dit niet kort door de bocht allemaal?  Er zijn zeker moeilijkere situaties dan de file die we niet gekozen hebben en waar we wel door moeten.  Ja, klopt absoluut.  Er gebeuren zaken rondom ons waar we niet voor gekozen hebben. Been there, done that and still in it. We willen de klok terugdraaien, begrijpen, zouden anders gereageerd willen hebben, waarom is het zo gelopen? En ik denk nog steeds bij momenten: F* reality!  Alleen, als ik enkel dit denk, brengt het mij niet verder.  Ik ga nu ook op zoek naar mijn manier om hier mee om te gaan.

Ben ik je kwijt in mijn verhaal?  Dan geef ik graag nog een alledaags voorbeeld: 

Ik MOET echt niet elke dag een gezonde maaltijd op tafel toveren na een werkdag.  Ik MOET echt niks. 

Er zijn best nog wel wat andere keuzes die ik zou kunnen maken.  Euh?  Say what… dat is toch wat we verondersteld worden te doen.  Zeker met die gezondheidshype waar iedereen aan meedoet (geef toe, we worden zo beïnvloed over wat de goede ouder zou ‘moeten’ doen). 

Goh, nee, het moet echt niet!  Je kan er voor kiezen om take-away af te wisselen met bookes met choco.  Dit kan toch ook een perfecte keuze zijn. Protest aan de andere kant van het scherm?  Waarom? Denk er over na, waarom zou dit niet kunnen? 

Er zijn andere mogelijkheden: de keuze is aan mezelf: wat WIL ik voor mezelf en voor mijn gezin (want ik WIL voor mijn gezin zorgen)?

Ik kwam voor mezelf uit bij het volgende: ik WIL gezond koken voor mezelf en mijn gezin en dat 5 dagen op 7.  (Even voor de goede orde van de dag: Mr Cariño staat hier ook achter het fornuis hoor. Het is hier geen one-woman-show bij ons). Waar ik toe wil komen: het zijn geen moeten-opdrachten meer, wel deel van hoe ik in het leven wil staan:

Fun toevoegen tijdens het koken met Prutske is ook selfies trekken. En voor prutske is dat met gekke bekken 🙂

Omdat het kan, WIL ik er ook wat fun aan toevoegen:

  • Hoe krijg ik zo vlug mogelijk iets op tafel met zo weinig mogelijk afwas? Zalig toch als je na afloop kan besluiten: Yes, I can & I did it!
  • Welke verrassende combi komt er op tafel als de kids elk een component vanuit de frigo mogen kiezen?  Yep, verrassend. Altijd een aanrader als je zelf geen inspiratie hebt :).
  • En een topper voor mij blijft: koken met Prutske (als die dat weer wil natuurlijk, héhé, gelukkig doet hij dat zéér graag)

Andere dingen die echt ‘moeten’?

  • Ik moet gaan werken
  • Ik moet mijn huis proper maken
  • Ik moet de strijk doen

Al dat moeten.  Geef toe, energie-peil-drop!

Zou het ook kunnen zijn:

  • Ik wil gaan werken want ik wil geld verdienen om de lening af te betalen voor het huis waar ikzelf voor heb gekozen.
  • Ik wil gaan werken omdat ik daar kan doen waar ik goed in ben
  • Ik wil de keuken proper houden omdat ik graag het aanrecht proper heb als ik de keuken binnenwandel de volgende ochtend. Dit moet op zich niet hoor.  Alles laten staan tot de volgende dag is echt een optie.  Wil je deze optie? Of zijn er nog andere opties?  Er is geen goed of fout.
  • Op zich hoef je de strijk niet te doen hoor.  Tenzij je wil dat er geen kreuken in de hemden zitten.  Tenzij je wil dat er geen kreuken in keukenhanddoeken zitten.  Hier heb je best wel wat keuze.  Elke keuze is goed, zolang die voor jou een fit is. 

De mindset change zit hem in keuze.  Het moet niet, ik wil het.  Ook wat betreft de zaken die soms negatief of als dagelijkse sleur klonken. 

Is daarmee alles veranderd in mijn leven?  Fancy gezegd: mijn mindset kent een ommezwaai.

Stel je voor dat je hierrond bewustzijn zou creëren?  Stel je voor dat je bewust zou kunnen kiezen over hoe je reageert? 

Ik neem mijn eigen kracht!  Hoe wil ik in mijn leven staan, wie wil ik zijn in mijn leven.  Dit bepaalt mijn keuzes voor mijn doen, acties en niet-acties.

Dit mindset-work is een deel van mijn ‘work in progress’ met life coaching.  Waarom ‘work in progress?’  Wordt het dan nooit een afgewerkt ‘product’? Nope, denk aan de gewone rekensommen en de ingewikkelde vergelijkingen.  Daar ligt best een groot spectrum tussen.  En het leven heeft altijd wel iets nieuws in petto, someway somehow.

Ik voel me ook niet plots overal happy over.  Vooral omdat er ook dingen zijn waar ik niet happy over wil zijn.  Er gebeuren triestige dingen rondom me.  Hoe wil ik daar op reageren?  Dan wil ik niet kiezen voor happiness (dat wordt nog wel een apart blog-topic denk ik).

Of als ik grandioos in de mist ga met iets, wil ik daar ook niet happy over zijn.  Ik kies er nu wel voor om het niet méér te laten betekenen over mij dan het is.  Dit ging niet zoals gepland.  Wat heb ik geleerd, hoe ga ik het de volgende keer aanpakken.  Ik ga dit niet meer laten betekenen dat ik niks kan en er over blijven malen.

Denk even mee: dit doe je toch ook niet bij iemand die je graag ziet.  De fouten blijven herhalen en groter en dramatischer maken dan ze zijn.  Waarom deed ik dat dan soms bij mezelf.  Alsof je jezelf meerdere malen in het gezicht zou slaan.  Echt, wat een idee?

Zoals ik al zei, deze mindset-keuze zorgt niet voor een sprookje. Denk aan het groene gras EN de modder. Ze zullen altijd beiden deel uitmaken van het leven.  Ik zie het als een skill die ik gaandeweg geleerd heb en onderhoud.  En daar is mildheid naar mezelf dan weer op zijn plaats . 

Zoals ik dus zei: de wereld rondom mij is niet veranderd, wel de manier waarop ik er in sta!

Mijn tip: Probeer het eens op een eenvoudige situatie.  Wat zijn je mogelijkheden? Doe eens een aantal wilde gokken naar opties?  En waar kies jij dan bewust voor?

Wil je op de hoogte gehouden van de volgende blog: volg me ook op Instagram (Amarieyo.life) of Facebook (Amarieyo)

#mildheid #eigenkracht #smallsteps #kleinestapjes #verbaasjezelf  #onlyhuman #elkedagleren #tijdiseengedachte  #zaligekeuzesmaken #doorbreektradities #alleencontroleoverjezelf #pleasingothersenjezelf #mindmanagement #eenvleugjefuntoevoegen #groengrasENmodder #workinprogress #mindset #mindmath

Please follow and like:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *