Je doet alles wat “moet”. Je werkt. Je zorgt. Je regelt. Je blijft gaan.
En toch, het voelt leeg en zwaar. Je hoofd blijft draaien. Je leeft van weekend naar weekend.
Op je werk functioneer je, maar op reserve.
Thuis ben je er wel, maar ben je ook niet echt aanwezig.
Voor jezelf weet je dat het anders kan, maar je blijft hangen.
En soms denk je: “Is dit het nu echt?”