Ik zeg JA in 2020, and I like it!

Het jaar 2020 is al even ingezet. Een jaar waarvoor ik 20 doelen heb gezet.

Ben ik constant bezig met het opvolgen van deze doelen? Goh, ja en nee. Ze zijn vooral top of mind als ik keuzes maak. Ze zorgen voor het varen van een bewuste koers in 2020.  Het maakt het verschil tussen wat belangrijk lijkt en wat belangrijk is.

Bij de start van iedere nieuwe maand, neem ik even de tijd om even achteruit te blikken naar vorige maand en vooruit te blikken naar volgende maand.  In mijn bullet journal heb ik 1 pagina per maand waar ik noteer wat de vorige maand me heeft gebracht. 

Stand van zaken na 2 maanden: sommige zaken lopen zoals gepland, andere wat minder en nog andere zijn nog niet aan de orde.  En er is één doel dat op een totaal andere manier zal ingevuld worden dan ik had kunnen denken toen ik deze lijst opmaakte! Van een verrassing gesproken!  Nieuwsgierig? Dat is de bedoeling:). Keep reading!

Eigenlijk is het zelfonderzoek vanuit nieuwsgierigheid.  Zo dacht ik dat de maand januari een off-maand was voor Amarieyo & mijn coach-training. Maar door het zwart op wit op te schrijven, realiseerde ik me dat ik eigenlijk wel veel had uitgevoerd die maand. Enkel de laatste week liep wat moeilijker, zonder dat ik aan resultaten had ingeboet. Het zat dus eerder tussen mijn oren.  Terug helderheid :).

Voor de zaken die niet gelopen zijn zoals initieel gepland, stel ik me vragen. Vragen die voor een mindset zorgen die me dichter bij het gewenste resultaat zullen brengen. Ik ben mijn eigen coach en zorg voor perspectief:

  • Wat kan ik hieruit leren?
  • Wat werkt wel voor mijn andere doelen en ga ik meer toepassen?  Wat werkt niet en pas ik dus niet meer toe?
  • Wanneer wil ik dit doel ruimte geven? Wanneer plan ik dit?  Ik maak mijn plan concreet en blokkeer tijd in mijn Bullet Journal. Concreet maken helpt! Herinner je je de eerste blog nog met deze try-out: Vooraf een gedetailleerde planning maken werkt!
Mijn bullet journal, met nog blanco reflectie bladen voor maart en april.
Blanco bladen.
Een toekomst die nog in te vullen is!
Wat ga jij zelf toevoegen voor jouw blanco bladen?

Mijn focus gaat alvast naar wat ik in de komende 10 maanden nog wel kan verwezenlijken.  En dus niet naar het feit dat er misschien een mislukking in zou kunnen zitten. En ik ga al zeker mezelf niet de dieperik in praten (dat zou ik trouwens ook niet doen bij iemand anders).  Nee, voor mij is dit mijn groeitraject dat ik voor mezelf heb opgemaakt. 

Het is de weg naar je doelen die er voor zorgt dat je groeit.

Daarom deel ik dit ook met jullie.  Om jullie een perspectief aan te bieden om te kijken naar jouw doelen, ze te evalueren en ze om te zetten naar resultaten. 

Bon, waar staan nu? Een status van een aantal van deze doelen:

Gezondheidsdoelen:
Mijn dagelijkse zelfzorg-routines: Volledig on track in januari en februari wat minder. Ik ben even uit de routine gegaan toen we naar Barcelona waren en ik neem het terug op in maart. (Lees je hoe ik de verantwoordelijkheid volledig bij mezelf hou? Ik ben uit de routine gegaan & ik neem het terug op. Een voorbeeldje van zelf aan het roer te staan en de verantwoordelijkheid niet buiten mij te leggen).
– Ik werk aan mijn slaap-hygiëne: absolute check!  Om 22:00 verdwijnt bibi richting ons bedje… dat nu zo zalig ligt.  Want het volgende doel is ook al afgecheckt 🙂
Een nieuwe matras: check dus

Zelfzorgdoelen:
De social media tijd per week verminderen met 50%: De ene week al beter dan de andere. Door er bewust mee bezig zijn, gaat het zeker de goede richting uit.
Elke dag 10 minuten lezen:  Ik heb nog geen dag gemist sinds de start van 2020. Nu, 10 minuten per dag is niet veel.  Soms is het meer, maar meestal niet.  En dan gaat het traag, maar zeker.  Dat zorgt er voor dat ik nu aan boek nummer 2 bezig ben: 
1. ‘How emotions are made’ van Lisa Feldman Barrett (wel een lijvig boek van +400 pagina’s). 
2. ‘Alles is uitvogelbaar’ van Marie Forleo. Daar ben ik nu in bezig. Love it!

Ik moet zeggen dat de digitale teller me wel stimuleert. 

Al 65 dagen zonder onderbreking!

Ik zou het zonde vinden dat dit terug van nul zou beginnen.

Keep going! 

Fun-doelen:
2 concerten: Check nr 1: Editors @ Antwerpen: zeer goed, zoals altijd!  Er zijn zekerheden in het leven (vind ik:)).  Wat wordt het 2de concert? Nog geen idee.  Geen TW classic of Werchter dit jaar.  Misschien nog eens passeren op de Lokerse Feesten?   Tijd om de line up the checken :).

Die 40-ste verjaardag, die wordt speciaal

Ik had nog geen idee hoe of wat het ging worden toen ik dit opschreef als één van mijn doelen.
Wat het gaat worden had ik zeker niet gedacht.  Wat een verrassing!

Ik had wel al lopen fantaseren over wat het zou worden, en op één of andere manier was Mr Cariño nergens enthousiast over.  Nu snap ik waarom ;). 

In februari waren we met z’n tweetjes in Barcelona.  Ja, het is echt onze tweede thuis :).  Iedere keer doen we nieuwe dingen.  Deze keer gingen we op verkenning richting Tibidabo (de hoogste heuvel bij Barcelona met prachtig zicht over Barcelona, als het niet te mistig is…).  Het eerste deel van het traject per bus en het tweede deel, een 7-tal km, naar boven wandelen.  Zalig, in de natuur wandelen en toch zo dicht bij de stad.

Onderweg vraagt Mr Cariño me nog:
– Ben je zenuwachtig? 
– Euh, nee lief.  Jij?
– Goh ja, toch een beetje. 
Dan denk ik: bizar. Maar verder ook niks.  Ik geniet van de uitzichten onderweg en focus me op het afleggen van de hoogtemeters.  En Mr Cariño ook, want hij wil me zonder appelflauwte boven op de top krijgen, blijkt achteraf.

Eens boven, met het prachtige en mistige uitzicht over Barcelona als decor, begint Mr Cariño me vele lieve dingen te zeggen.  Dat doet hij op andere momenten ook, maar dit voelde op één of andere manier specialer dan anders.  Tranen van ontroering schieten direct in mijn ogen.  Mijn brein gaat van: ‘Euh, wat gebeurt er? Echt? Euh? Nee of toch? Is this really happening!?!‘.  En ik zeg volmondig JA als hij me ten huwelijk vraagt. 

WOW!  ZOT! ZALIG! VERRASSING! ECHT!

Een paar uurtjes later hebben we al een aantal dingen op een rijtje.  Welke plaats beter voor ons om JA te zeggen dan in … ons Barcelona!  En dan het volgende idee van Mr Cariño: als we dat eens zouden doen op je verjaardag in Barcelona, met onze dichte familie.  WOW, schitterend idee!

Dus ja, die 40ste verjaardag wordt speciaal!!!

Het stond lange tijd niet op mijn bucket-list, trouwen.  Ik vond het altijd heel aangrijpend als anderen trouwden, maar zag dit lange tijd niet als iets voor mezelf.  De laatste jaren was dit aan het shiften.  Als ik ooit zou trouwen, dan zou het met Mr Cariño zijn.

Begrijpt onze bijna 5-jarige Pruts dit? We hebben het hem wel proberen uitleggen. Dat we 2 verliefde mensen zijn die elkaar graag zien, dat we daarom gaan trouwen en een feestje geven in Barcelona :). 
Zijn eerste reactie: ‘Mama, ik begrijp het niet zo goed. Gaan we dan nu een spelletje spelen’.  Hmmm, ok. 
Toch is er iets blijven hangen, want hij spreekt er wel spontaan over de volgende dagen.  Over graag zien en verliefdheid en dat mama en papa een feestje geven.  Zo schattig. 
En ook: ‘Mama, je bent toch ook verliefd op mij hé?’  Smelt, smelt, smelt…. ‘Schat, jij bent voor altijd mama’s kleine man.’

Mr & Miss Cariño-doelen
Naar een opera gaan kijken in Palau Musica in Barcelona: Check. Een absolute aanrader!  Het is een speciale ervaring.  Is dit direct voor herhaling vatbaar? Nee, dat nog niet voor direct.  Maar het is alvast superleuk om nieuwe dingen te ontdekken. En wie weet gaan we volgende keer naar iets anders cultureels kijken in Palau Musica. Ik zal alvast de kalender checken.

Amarieyo-doelen
Ik start Amarieyo op in mei 2020: on track om te starten :). In april meer hierover.

Nog een kanttekening voor de doelen die nog niet gelopen zijn zoals ik gewild had.  Is dat erg?  Nee, voor mij niet.  Het is alleen maar erg als ik dat zou beslissen voor mezelf.  Die keuze is echt aan jezelf.  Ik kies ervoor om er met nieuwsgierigheid en mildheid naar te kijken, omdat deze insteek er voor zorgt dat ik verder ga en niet opgeef. Dat ik leer en groei.

Kies je gedachten zorgvuldig,
want ze bepalen hoe jij je toekomst invult.

Dus in 2020 zeg ik volmondig JA!
JA, voor het nieuwe Amarieyo avontuur!
Vol liefde JA voor het avontuur van Mr Cariño en mezelf!

Tegen wat zeg jij JA in 2020?

#mildheid #eigenkracht #smallsteps #kleinestapjes #verbaasjezelf #onlyhuman #elkedagleren #zaligekeuzesmaken #teammama&papa #happybujo-er #alleencontroleoverjezelf #pleasingothersenjezelf #mindmanagement #mentale gezondheid #eenvleugjefuntoevoegen #groengrasENmodder #workinprogress #mindset #mindmath #emotiestoelaten #growthmindset #droom #gowiththeplannedflow

Please follow and like:

Life coaching als milde spiegel naar perspectief

Na de break van de kerstvakantie ben ik weer up and running!  Bij mijn eerste coaching call dit jaar weer de bevestiging: YES! Meer van dat!  Samen met de klant kijken naar zijn/haar gedachten.  De bewustwording en de inzichten die naar boven komen door de vragen die ik stel.

De ahah-momenten herken ik zo sterk, omdat ik dit sinds anderhalf jaar zelf ervaar: De impact van een spiegel voor je te hebben. 

De kracht van vragen wordt bij elke sessie duidelijk.  Ze zorgen voor openheid, nieuwsgierigheid, bewustzijn en inzichten.

Ik doe het ook vaak bij mezelf…

… vragen stellen die bewustzijn voor mezelf te creëren.
… vragen stellen die naar boven brengen wat me tegenhoudt om actie te nemen.   
… vragen stellen die mijn doel naar boven brengen
… vragen stellen die me perspectief bieden. 
… vragen stellen die mogelijkheden aan de oppervlakte brengen die ik voorheen niet zag
… vragen stellen die mij richting bieden wetende dat er geen goede of foute richting is

Vaak is de reactie bij vragen: Oh, dat is een goede vraag… Of doet de stilte even zijn werk omdat het een vraag is die je jezelf nooit stelt.

Tijdens een coaching sessie komen we ook vaak tot mildheid en liefde. 

Voor je partner!
Voor je kinderen!
Voor je familie!
Voor je collega’s!
Voor je omgeving
Voor jezelf!

Mildheid en liefde kan je bijvoorbeeld inzetten bij de situaties waar je je tegen verzet terwijl je ook het gevoel hebt er geen pak op te hebben.  Je kent ze wel. Je voelt je machteloos, teleurgesteld, …  Het blijft malen in je hoofd. Het gevecht omdat ‘het niet zo had mogen gaan’ is niet te winnen. Wat als aanvaarding met een vleugje mildheid en liefde je verlichting, opluchting en ademruimte zou kunnen bieden. Iets dat een gevecht je niet kan bieden. Door de situatie te laten zijn wat die is, kan je je focus verleggen naar wat je zelf kan doen.  Want weet je, dat is hetgene waar je wel pak op hebt, op jezelf. 

Wie beter dan jij om voor jezelf te bepalen hoe je ergens mee omgaat. 
Of als je het nog niet weet: Wie beter dan jij om dit uit te zoeken voor jezelf.

Je weg … je richting … je perspectief

Coaching geeft je perspectief …

… als je je doelen wil behalen
… als je ideeën wil omzetten tot acties
… als je onzeker bent
… als je twijfelt om beslissingen te nemen
… als je niet genoeg tijd hebt om alles rond te krijgen
… als je verleden je blijft achtervolgen
… als je twijfelt aan jezelf en onzekerheid het overneemt van je
… als je troost zoekt in eten of sociale media of werken of …
… als je je gekwetst voelt
… als je je niet goed genoeg voelt
… als je zou willen dat alles eindelijk normaal zou worden
… als je gelukkig wil worden
… als je …

Een greep uit de problemen waarmee een coachingsessie start.

We krijgen allemaal wel eens met één van deze vragen te maken.

Als ouder, als werknemer, als partner, als ondernemer, als dochter/zoon … als jezelf.  We kunnen onszelf toelaten om naar antwoorden te zoeken.  Hier kan een coach je in begeleiden.

Een life coach is je milde spiegel naar perspectief. 

Een klant zei me deze week: FASCINEREND EN VERRASSEND, hoe ik door de focus te verleggen naar mezelf, ook de relaties met anderen veranderen.

Deze milde spiegel mogen zijn, wauw! Ik ben weer up and running! Meer van dat!

Please follow and like:

Barcelona, go with the planned flow

Een dinsdagavond in september, een ideaal moment voor een zot gedacht denken wij dan ten huize Amarieyo.  Allé, voor ons is het niet zo’n zot gedacht meer.  Wanneer zou het nog eens passen om naar Barcelona te gaan?  Hebben we het weekend van 11 november al iets te doen?  Hmmm, nee.  Speelt FC Barcelona een thuismatch?  Hmmm, ja en er zijn nog goede plaatsen beschikbaar.  Is er nog plaats in onze 2de thuis, ons favo-hotel, hmmm ja.

En dan toch getwijfel: goh moeten we dat wel doen?  Ikzelf ben al 2 keer in Barcelona geweest dit jaar en Mr Cariño zelfs al 3 keer.  Is het niet teveel van het goede in één jaar? Bij mij ook de twijfel: krijg ik dat planmatig wel rond.  Mijn Life Coach Training neemt best wel wat tijd in beslag.  Hoe krijg ik alles gedaan als we er 3 dagen tussenuit gaan?  Het jaagt me schrik aan dat ik niet genoeg tijd zal hebben.  En wordt de week erna dan weer niet te hectisch omdat we in het weekend niks op orde hebben kunnen zetten thuis?

Bon, conclusie nr 1: nee, we gaan niet.

Je merkt het al, conclusie nr 1 … dat houdt in dat er een paar weken later een conclusie nr. 2 komt: we boeken die handel!

1) Het is pas te veel van het goede als je hetzelf zo beslist.

2) Ik heb mijn schrik aan de kant gezet over mijn planning van mijn training en stel me in plaats daarvan de vraag: Hoe kan ik wel alles rond krijgen EN er 3 dagen tussenuit zou gaan?  Wat kan ik doen om er een EN-EN-verhaal van te maken? Zo kom ik toch tot oplossingen.

3) Het huishouden op orde houden, dat wordt dan wat pro-activiteit aan de dag leggen.  We komen er wel door.

On the move @ Barcelona

Kunnen we nog nieuwe dingen doen in Barcelona nadat we er al 5 keer geweest zijn sinds 2017?  Oh yeah!  Het is steeds een combinatie van thuiskomen, vertrouwdheid en ontdekkingen.  Soms zijn we er met z’n tweetjes, soms met de kids.  En dan vinden we het ook leuk om met hen naar een aantal traditionele city-spots te gaan of vertrouwde resto’s te delen met hen. Daarnaast volgen we op Instagram een aantal Barcelona-#tags en regelmatig noteren we nog ideeën.

Een greep uit de verzamelde ideetjes. En we hebben trouwens nog niet alle Gaudi-gebouwen gedaan @ Barcelona!

Aangezien we deze keer erop uit trekken met Prutske, plan ik vrij gedetailleerd op voorhand.  Je weet wel, met een 4-jarige wil ik op het moment zelf niet meer moeten nadenken of beslissen wat we nu juist kunnen doen?  Of waar kunnen we lekker (kindvriendelijk-)eten? Door op voorhand te plannen zorg ik voor rust op het moment zelf.

Ik zet er mij even rustig bij.  Een download van alle mogelijkheden die bij ons opkomen en de verschillende screenshots van Instagram. Een must-be deze keer: de bunkers Del Carmel!

En daarna komt de reis-app van pas.  Eerst duid ik alle plaatsen aan die we eventueel zouden kunnen bezoeken.  Wat ligt te veraf?  Wat ligt bij elkaar in de buurt?  Wat is realistisch om te combineren? Wat kunnen we te voet doen?  Wat met het openbaar vervoer?  En zo kom ik tot een logisch planning per dag. 

Een aantal screenshots van de app Sygic travel: super-handig! Goed om te plannen vooraf, en incl openingsuren, prijzen en toeristische uitleg.

En dan het volgende: waar kunnen we eten. Zeker als je erop uittrekt met Prutske.  Zijn buikje heeft ‘echt altiiijjjjd honger’.  Eigenlijk wordt hij een beetje zoals in die reclame van Snickers: ‘Je bent echt een diva als je honger hebt’. Een resto-plan hebben en een voorraad noten zijn dus een must.

Nog even bekijken wat dit geeft qua metro-lijnen en bussen die genomen moeten worden.  Dan nog samen met Prutske in aftel-modus gaan en ready for take-off!

De aftelkalender voor Prutske. En op naar het volgende om naar af te tellen hierna: Sinterklaas!

Nu dit is slechts stap één van city-trippen met een kleuter.  Tijdens de city-trip is het ‘Go with the planned flow’!  Tijdens de trip zelf voelt het niet gepland aan. Wel als een ongedwongen flow omdat we er niet meer over moeten nadenken wat we gaan doen EN  we zijn flexibel tegelijkertijd. 

En dit is eigenlijk niet alleen bij het het city-trippen bedenk ik me. 

Want ja, soms wordt Prutske moe en dat is niet altijd op de moment dat ik het gepland had.  En rondwandelen in een stad met een kleuter is niet gewoon stappen: dat is dansen, springen, trekken en in staking gaan bij momenten.  Kortom, zoals dat thuis ook gaat… groen gras & modder, weet je wel 

Dan komt flexibiliteit binnen de planning van pas.  Zo ook toen we na zondagmiddag naar de bunkers Del Carmel gaan.  Dan ga je niet zoals gepland het openbaar vervoer uittesten met metro, bus en nog een deel bergopwaarts stappen.  Dan ga je easy en neem je gewoon de taxi.  Dit bleek bovendien 3 vliegen in één klap te zijn.  De taxi-rit duurde ongeveer een 15 à 20 minuutjes.  Prutske doet een power-nap. Mr Cariño kon uitgebreid zijn Spaans oefenen met de taxi-chauffeur, over voetbal en politiek.  En voor mezelf, chill en laat je rijden denk ik dan. We zijn bovendien verrast van de prijs want dit is in lijn met de prijs van het openbaar vervoer.

View over Barcelona city vanop de Bunkers Del Carmel. Echt een aanrader! Genieten van het uitzicht, chillen, genieten van de zon en de dans-performance van Prutske.

Over het algemeen vindt onze kleuter het trouwens steeds boeiend om verschillende vervoersmiddelen uit te proberen op reis.  Het begint al met de trein… de trein van ons drietjes aan de security check in de luchthaven: Eerst mama, dan Prutske en dan papa.  Een leuke manier om dit alles vlotjes en zonder stress te laten verlopen voor ons.  Verder komen het vliegtuig, de taxi, de kabelbaan (topper!), de Téléferic naar Montjuic en de metro (ook gekend als trein onder de grond) aan bod. Daarnaast zijn er nog de zéér betrouwbare schouders van Mr Cariño 🙂 voor het volgende geval: ‘Mama & papa, mijn beentjes hebben ECHT geen kracht meer’.

Daar zijn trouwens miraculeuze genezingen voor, ook in Barcelona.  Een bellenblazer onderweg of een speeltuintje doen dan wonderen:)

Conclusie: Barcelona, zoals steeds, je was weer geweldig!  Het was een blitsbezoek met 2 overnachtingen en toch voelt het alsof we een week zijn weggeweest. Genieten… van elkaar, van wandelen, van ontdekken, van de verwennerij in ons hotel, van het zonnetje… genieten!

Prutske zegt het zo in de taxi onderweg naar de luchthaven: ‘Dag Barcelona, tot de volgende keer.  We weten wel nog niet hoeveel dodo’s.’  Beter kan dat niet samengevat worden.  En bij het slapengaan thuis zegt hij nog: ‘Mama & Papa, ik moet jullie nog iets zeggen: Ik vond Barcelona echt leuk.’ 

Op maandagochtend @ het hotel weet Prutske me weer te verrassen en te ontroeren: ‘Wie komt er mee buiten kijken op het balkon?  De wereld is prachtig!’

Nog 2 Barcelona-tips (weet dat ik echt moeite moet doen om me te beperken tot 2 :)):

  • 11 november is geen feestdag in Spanje, dus mogelijks minder city-trippers en een rustigere stad voor de toerist.  Idem voor nog andere steden in Spanje dus en mogelijks nog andere Europese steden? Tip tip voor 2020!  Een andere city-trip aanrader is trouwens Valencia (Barcelona in het klein, ook zo prachtig).
  • Een tip voor wie naar FC Barcelona wil gaan kijken en tickets wil boeken.  Dit kan echt eenvoudig via de website van FC Barcelona.  Hier vind je makkelijk of er tickets beschikbaar zijn en de rest regelt zich online af zoals een gewone online aankoop.

Je merkt het al: er schuilt ook een reisgids in mij :).  Als ik me zou laten gaan….

En dan de vraag: wanneer komt de volgende city-trip?  Wel, ondertussen zijn er 2 trips gepland.  Met de kerstdagen gaan we naar Sevilla, met Prutske. 

En die tweede, die ligt echt net vast… Bij terugkeer begint het steeds te kriebelen voor een volgende trip naar Barcelona. Dat was nu niet anders. Drie uur na thuiskomst hadden we zicht op de volgende trip naar Barcelona.  Onze jaarlijkse just-the-two-of-us-city-trip. Deze vervangt namelijk alle mogelijke cadeaus aan elkaar tijdens het jaar (verjaardagen enzo). De checklist klopte ook meteen: vliegtuigtickets met goede uren beschikbaar, ons favo-hotel beschikbaar en een thuismatch van FC Barcelona :).  Het lijstje met nieuw te ontdekken plaatsen en resto’s hebben we al in ons hoofd! 

Nog een klein wist-je-datje om af te sluiten.  Ik bereid mijn blog voor in Word en zet mijn lettertype bewust in ‘Avenir’. Op naar de toekomst!

Tot binnen 2 weken! Dan neem ik jullie mee in mijn Life Coaching Training.

#mildheid #verbaasjezelf #waarisdiehandleidingnu #onlyhuman #tijdiseengedachte #zaligekeuzesmaken #teammama&papa #happybujo-er #eenvleugjefuntoevoegen

Please follow and like:

Ook dat is opvoeden…

Het is niet enkel mijn Prutske die volop aan het leren is, ook ik als mama ga een verrassend groeiproces door.  Ik vind het krachtig om hier bewust bij stil te staan.  Een greep uit wat zich bij ons voordoet:

HAVING FUN -Zalige feestjes in de keuken op vrijdagavond

Op vrijdagavond ontstaat er vaak op één of andere manier een spontane party in onze keuken. Er passeert vanalles qua muziek.  Afhankelijk van het liedje zitten hier ondertussen vaste danspasjes aan vast. DJ van dienst: Mr Cariño en op de dansvloer Prutske met ikzelf.  Een allegaartje aan liedjes:

  • ‘Feestje’ van Samson & Gert
  • ‘Barcelona’ van Ed Sheeran
  • ‘I am here’ van Pink (ook wel gekend onder de titel: whoeha)
  • ‘Junebug’ van Stan Van Samang (ook wel gekend onder de titel: ahwhoeoeoeoeoeoe…)

En afwisselend maken we elk een keuze.  Een top-deel van opvoeden toch: muziekkennis doorgeven!  Van Bruce Springsteen, over The Cure tot Editors of tijdloze StuBru- of dance-nummers.  Ik vind het altijd leuk als ik jongeren op de radio hoor vertellen dat ze oudere groepen/liedjes hebben leren kennen via hun ouders. Ik ben dus op een missie met Prutske. 

Of zelfs voetballen kan fun zijn

Nu vrijdag was het btw eens wat anders:  voetballen! Over shotten met binnenkant voet, de bal laag tegen de grond houden (ah ja, in de keuken hé) of hoe je passen kan geven.  Je begrijpt het al, ik beperk mij wel tot basis-technieken met mijn 4-jarige.  En met het clublied van FC Barcelona op de achtergrond is het absolute fun om hier samen in op te gaan.

Een iets andere setting dan Camp Nou 🙂

LEREN tijdens serieuze gesprekken in de auto

Op weg naar de bibliotheek hebben we het in de auto over de serieuze dingen voor een 4-jarige.  Daar hoort naar school gaan bij.  Wat vindt hij leuk en minder leuk.  En wat komt naar boven: ‘Ik zou willen dat mijn vriendjes meer luisteren naar mij.  Een testje voor de Life-Coach-in-spe in mij: tot op welk niveau kan je concepten uitleggen aan een kleuter.  Conclusie: Het concept dat je anderen hun gedrag niet kan controleren, ga ik toch nog maar even uit de weg:).  Wat geef ik hem wel mee: de leuke en mindere dingen op school horen er beiden bij (groen gras EN modder, weet je wel).  Beiden hebben hun nut.  Ik geef hem het voorbeeldje van kleuren.  Dit vond hij vorig jaar maar niks aan terwijl hij nu constant zit te kleuren.

Onze laatste creaties 🙂

EFFICIËNTIE

Mama worden is tegelijkertijd een opleiding in efficiënte tijdsbesteding. Hoe krijg je een aantal zaken rond op zo weinig mogelijk tijd?  Hoe zorg je als ouders er voor dat alles gesmeerd loopt, of toch iets dat er op lijkt.

Mijn meest recente voorbeeld: samen onze haar-coupe op orde laten zetten. Zo zitten Prutske en ik voor de 2de keer op rij samen bij de kapper.  Top-efficiënte tijdsbesteding vind ik dat.  Terwijl zijn haartjes geknipt worden, krijg ik een hoofdhuid-massage.  En het is best een gezellige boel in de kapperstoelen:). En bovendien heb ik extra speeltijd vrij voor Prutske.  En dat leg ik hem ook uit: ‘Hmmm, goed ideetje mama.  Ik ga graag naar de kapper, maar spelen doe ik nog liever.’

Bij de kapper zijn ze zot van hem. Daar zit ons wiebelgat wel stil op zijn stoel :).

OMGAAN MET ANGSTEN EN BEZORGDHEDEN

Bij je keuze om mama te worden, hoort een extraatje.  Het cadeautje ‘angsten en bezorgdheden’ blijkt part of the deal te zijn. Ook daarmee leren omgaan vind ik een les die me gegeven wordt als mama. 

Hoeveel is het al niet gebeurd dat ik nog eens ga voelen aan zijn buikje: hij ademt toch nog hé?  Zeker als hij wat ziekjes is. 

Voor het slapengaan ga ik steeds aan zijn bedje kijken.  Nog eens aan zijn buiktje voelen om zeker te zijn dat het op en neer gaat. Hoe gelukzalig kan je trouwens slapen!  Ik ben er echt jaloers op.  Hem zien slapen geeft me zo’n warm gevoel van binnen. Tegelijkertijd bekruipt er me ook vaak een angst voor de toekomst: wat als… (één of ander doemscenario schiet me door het hoofd)?  En dit kan soms in mijn hoofd blijven spelen en ik probeer het te verdringen.  De laatste tijd laat ik de gedachten meer passeren zonder ze volledig uit te denken.  Wat zou er gebeuren indien dit of dat.  Nee, die bezorgdheid is en ik laat ze zijn, samen met het warme gevoel. 

CREATIVITEIT

Ik vind mama zijn echt een zalig excuus om mijn creativiteit nog een total loss te laten gaan.  Tijdens het kleuren, knutselen of schilderen samen.  En vooral jaarlijks ter voorbereiding van zijn verjaardag.  Ik naai hem zijn eigen verjaardagskroon in vilt.  Hier gaat een proces aan vooraf: de thema-kleur bepalen en in functie daarvan kleren gaan shoppen.  Alsook de figuurtjes bepalen voor op de kroon.  Waar is hij de laatste tijd veel mee bezig.  Voor zijn 4de verjaardag wou hij bijvoorbeeld een bus.  En omdat hij net de letters begon te herkennen van zijn naam, hup ook zijn naam er op.  En steeds een strikje erop als referentie naar zijn geboorte-kaartje. En sinds kort zijn deze kronen omgevormd tot kamer-decoratie.  Met volgende reactie van Prutske: ‘Goed ideetje mama! Oh my God!’

Wat wordt de volgende kleur of thema?

En er zijn ook nog andere vormen van creativiteit

Op zaterdag naar de Colruyt en voorbij de speelgoedrayon gaan.  Eigenlijk heb ik daar meestal geen gezaag, maar nu zaterdag was het anders.  Dat vlotjes ombuigen naar een leuk momentje zonder speelgoed te kopen, dat is ook creativiteit.  We hebben nl een foto getrokken van het speelgoedje dat hij wou om het op zijn lijstje te zetten naar Sinterklaas: ‘oh mama, echt een mooie foto.  Die ga ik dan opkleven hé’.  Et voilà vlotjes naar de volgende rayon tussen de deo en de shampoo.  Dan zeg ik tegen mezelf: ‘goe aangepakt!’

Of mijn oproep om een spookje onder de handdoek te krijgen als hij niet uit bad wil komen. De acteur in hem geeft dan de voorkeur om uit bad te komen en het spelletje te spelen: raad eens wie onder de handdoek zit?  Is het een hond of een varken?  Het zijn natuurlijk niet alleen spelletjes bij ons, maar om 19u ‘s avonds creëert dit voor beiden een aangenamere afsluiter van de dag.  En discussiëren met een vermoeide peuter heeft volgens mij op die moment geen toegevoegde waarde.

Geluidjes pakken niet op foto :).

JE HEBT STEEDS EEN SPIEGEL BIJ JE LOPEN …

 … of hoe je je er bewust van wordt dat hij alles overneemt

Prutske neemt alles over! Soms sta ik er versteld van welk verhaal hij weer vertelt tegen iemand.  Bijvoorbeeld tegen mijn ouders die een verkoudheid hebben: als je ziek bent moet je veel rusten hé, en niet te veel buiten gaan en langer slapen.  En ook nog eens herhalen: want daarna gaan jullie niet meer ziek zijn.  Ik hoor mezelf tegen hem bezig… Hij is echt een spiegel, ook voor de dingen die ik niet zag bij mezelf. 

… of hoe opruimen een challenge voor jezelf wordt, gezien ikzelf niet echt het beste voorbeeld ben

Je kent het wel.  Het is eigenlijk wel stil in huis, je gaat es kijken in de living… whoops.  Echt?  Ontploffing zonder luide knal!

Before & After @ the living

Proefondervindelijk merken we samen dat zagen over opruimen er gewoon voor zorgt dat het langer duurt.  En dan leren we organiseren: zijn speelgoed samen een plaats geven in de kast.  Een paar dagen later ligt het nog steeds goed en worden de dingen mooi op zijn plaats teruggelegd.  Ik besef dat het mogelijks niet zal blijven duren, maar toch even genieten van wat ik hem geleerd heb.

GEDULD HEBBEN

Hij wil zo graag zelf dingen doen.  En dat gaat dan net dat tikkeltje trager. Een oefening in geduld hebben, ligt op de loer.  Ook dat is leren voor mezelf.

Wat zegt hij zelf over geduld hebben: ‘mama, dat is zo saai wachten en geduld hebben’.  Tja, dat is inderdaad zo, maar meestal ligt er daarna wel iets in het verschiet.  Zeker toepasbaar als je geduld moet hebben omdat de chocolade-taart  ook nog moet bakken in de oven :).

Ik bedenk me dat er ook voor mij iets in het verschiet ligt als hij zelf iets wil leren doen en ik wat meer geduld moet hebben. Een mandarijntje laten pellen door Prutske gaat dan misschien trager nu, maar als hij het uiteindelijk zelf kan dan vind ik dat ook een goede zaak. 

ALERTHEID … op onverwachte onderhandelingen (niet gedacht dat dat nu al nodig zou zijn …)

Bij de start van de herfstvakantie op vrijdagavond komt het volgende out of the blue op tafel: ‘mama en papa, als het geen school is, mag ik ‘s morgens toch ipad kijken  in bed hé?’ Dan lees je direct tussen de lijnen: zou ik een weekendregel kunnen omvormen naar een vakantieregel deze week:).  Ping! De alertheidsantenne gaat aan en direct de puntjes op de i gezet… De nozem, hij blijft me verbazen. 

Ik heb zo’n sterk vermoeden dat we samen zullen blijven groeien.  Want als mama groei je samen, op ons tempo. Samen met Prutske, samen met Mr Cariño.

Wat heb jij geleerd van je kids?

#growthmindset #emotiestoelaten #mildheid #kidszijnjespiegel #eigenkracht #smallsteps  #kleinestapjes #verbaasjezelf #waarisdiehandleidingnu #onlyhuman  #elkedagleren #teammama&papa #alleencontroleoverjezelf #mindmanagement #mentalegezondheid #eenvleugjefuntoevoegen #groengrasENmodder #workinprogress #mindset

Please follow and like:

De wereld rondom mij is niet veranderd, wel hoe ik er in sta!

Weet je nog, in de over mij-pagina, geef ik mijn zéér korte samenvatting van wat life coaching voor mij betekent:

“De wereld rondom mij is niet veranderd, wel hoe ik er in sta.”

Wel, één van de dingen die veranderd is:

Ik zie HET LEVEN als een vat vol keuzes dat zich aanbiedt VOOR mij. 

So life changing, echt waar!  Gaandeweg, eerst voor kleine zaken en daarna voor ja, ook voor moeilijkere zaken die op mijn weg liggen.  Vandaag neem ik jullie hierin een stukje mee.  En ja, ik hoop dat het stof geeft tot nadenken.

Er speelt zich vanalles rondom mij af en ik MOET eigenlijk NIKS. IK WIL.  Het besef dat ik zelf kan kiezen hoe ik met situaties omga. Hoe wil ik OMGAAN met hetgeen waar ik zelf geen controle over heb. 

Klinkt dit paradoxaal?  Herkenbare reflex. 

Een voorbeeld: Ik sta onverwacht in de file

Guess what, ik kan de file niet oplossen of wegtoveren wat ik ook doe of probeer, toch?  Nochtans, laat ons eerlijk zijn, dat zou de max zijn en jullie zouden me zoooo dankbaar zijn! 

Hoeveel denkwerk ik hier ook insteek terwijl ik in die file sta, ik trek hier steeds aan het kortste einde. Schuiven blijft de boodschap. Bon, wat kan ik dan wel kiezen: hoe ik me voel terwijl ik in de auto zit en aanschuif in de file. Wat zijn de opties dan?:

  • of ik kan figuurlijk mijn stuur opeten of gebruiken als boksbal. 
  • of ik zou me eens goed kwaad kunnen maken op al die mensen die op dit moment eigenlijk toch niet onderweg zouden moeten zijn.  Echt, die horen NIET onderweg te zijn op dit moment.  En echt, leer ook eens met de auto te rijden en niet constant te veranderen van vak zonder pinker.  Allé, ik ben dus vooral aan het vloeken tegen mezelf. Hetgeen ook niet veel effect heeft op dit moment.  Of toch, het voelt als zo’n machteloze woede. (Of … zou ik me beter zelf de vraag stellen waarom ik in de auto zit op dit moment in die file.  Daar kan ik ook zelf iets aan doen?  Bij die andere mensen heb ik weinig impact, toch? Hmm, dat was niet het topic van deze blog… misschien later.  Nog andere stof om over na te denken).
  • of ik zou nog wat extra muziek kunnen luisteren (music & lyric person als ik ben, nog wat alternatieve muziek van the 90’s of iets nieuws ontdekken)
  • of ik extra podcast-tijd om geïnspireerd te worden.
  • of ik zou gewoon rustig in file kunnen schuiven, niet meer, niet minder
  • of ik bel nog even (handenvrij uiteraard) naar iemand (vriendin, familie, werk-telefoontjes, …)
Eén van mijn favo podcasts btw: Werk & Leven

Dit zijn een aantal mogelijke opties.  Geen van deze lost de file op, zoveel is duidelijk. 

Er is ook geen juiste of foute keuze voor mij.  Ik wil gewoon degene kiezen die bij mij past en mijn vraag is dan: met welke mindset wil ik in de auto zitten en de auto uitstappen bij aankomst op bestemming?  Het effect van de keuzes zit zowiezo bij mezelf.  Nu, het feit dat ik me bewust wordt van deze opties, zorgt bij mij voor meer rust in mijn hoofdje, héhé…  

En wat wil ik dan: zo zen mogelijk uit die auto komen, dus ga ik voor één van de laatste opties:).  Als ik één van de eerste opties kies, zou ik daar in de eerste plaats zelf last van hebben, want dit geeft een opgefokte Veerle. Waarom zou ik dat mezelf bewust ‘aandoen’?

Toegegeven, dit is een relatief eenvoudig voorbeeld.  Maar weet je, je mindset veranderen is bij mij begonnen met de éénvoudige en alledaagse dingen.  Ik zou het vergelijken met wiskunde leren op de schoolbanken.  Daar krijg je toch ook eerst de gewone rekensommen voorgeschoteld alvorens je de ingewikkelde vergelijkingen begint op te lossen? Logisch toch?

Ik ben zelf meer en meer in controle over hoe ik reageer op een situatie. Ik geef de verantwoordelijkheid voor mijn mindset / gevoelens minder en minder weg aan iemand anders. En dat … dat vind ik nu ook zo’n zalig idee!  Da’s toch de max!  Ik neem mijn eigen verantwoordelijkheid over hoe ik met situaties omga: klein, groot, makkelijk, moeilijk. I’m in control.  EN ik kan ook lief en zacht zijn voor mezelf als ik me onbewust toch laat meeslepen in een situatie en ik pas later tot dit besef kom.

Dus ja, dat betekent ook dat ik verantwoordelijk ben voor mijn ‘mindere’ gevoelens.  En dat vind ik ook ok.  Wil ik die kracht ‘over mij’ eigenlijk wel aan iemand anders geven? Nee toch.

Vroeger dacht ik wel eens: ik ben nu éénmaal zo, zo zit ik in elkaar. Vast-gebetonneerd en niks aan te doen.  En nu blijkt: mis poes. Het besef is gegroeid dat dit een onbewuste reactie is en ik meer kan bepalen en dus ook veranderen dan ik dacht. Gaandeweg heb ik geleerd hier bewust van te worden.  En ja, daar hoort soms best lastig denkwerk bij.  Dat gebeurt niet van vandaag op morgen.  Dit vraagt ook tijd en dat is tijd die ik mezelf WIL geven.  Hoeveel tijd… de tijd die ik nodig heb, is exacte degene die het moet zijn.  

En wat daarna gebeurt, vind ik is krachtig en ‘magisch’.

Ik zie mogelijkheden die ik voorheen niet zag.  Het is aan mij om deze te nemen en er iets mee te doen.  Hoe wil ik reageren of hoe wil ik net niet meer reageren? Voor de duidelijkheid, magisch wil niet zeggen: enkel nog rozengeur en maneschijn.  Magisch wil hier zeggen: met mijn eigen voeten in het groene gras EN in de modder (om het eens met een metafoor te zeggen :)).

Zeg je nu, Veerle … is dit niet kort door de bocht allemaal?  Er zijn zeker moeilijkere situaties dan de file die we niet gekozen hebben en waar we wel door moeten.  Ja, klopt absoluut.  Er gebeuren zaken rondom ons waar we niet voor gekozen hebben. Been there, done that and still in it. We willen de klok terugdraaien, begrijpen, zouden anders gereageerd willen hebben, waarom is het zo gelopen? En ik denk nog steeds bij momenten: F* reality!  Alleen, als ik enkel dit denk, brengt het mij niet verder.  Ik ga nu ook op zoek naar mijn manier om hier mee om te gaan.

Ben ik je kwijt in mijn verhaal?  Dan geef ik graag nog een alledaags voorbeeld: 

Ik MOET echt niet elke dag een gezonde maaltijd op tafel toveren na een werkdag.  Ik MOET echt niks. 

Er zijn best nog wel wat andere keuzes die ik zou kunnen maken.  Euh?  Say what… dat is toch wat we verondersteld worden te doen.  Zeker met die gezondheidshype waar iedereen aan meedoet (geef toe, we worden zo beïnvloed over wat de goede ouder zou ‘moeten’ doen). 

Goh, nee, het moet echt niet!  Je kan er voor kiezen om take-away af te wisselen met bookes met choco.  Dit kan toch ook een perfecte keuze zijn. Protest aan de andere kant van het scherm?  Waarom? Denk er over na, waarom zou dit niet kunnen? 

Er zijn andere mogelijkheden: de keuze is aan mezelf: wat WIL ik voor mezelf en voor mijn gezin (want ik WIL voor mijn gezin zorgen)?

Ik kwam voor mezelf uit bij het volgende: ik WIL gezond koken voor mezelf en mijn gezin en dat 5 dagen op 7.  (Even voor de goede orde van de dag: Mr Cariño staat hier ook achter het fornuis hoor. Het is hier geen one-woman-show bij ons). Waar ik toe wil komen: het zijn geen moeten-opdrachten meer, wel deel van hoe ik in het leven wil staan:

Fun toevoegen tijdens het koken met Prutske is ook selfies trekken. En voor prutske is dat met gekke bekken 🙂

Omdat het kan, WIL ik er ook wat fun aan toevoegen:

  • Hoe krijg ik zo vlug mogelijk iets op tafel met zo weinig mogelijk afwas? Zalig toch als je na afloop kan besluiten: Yes, I can & I did it!
  • Welke verrassende combi komt er op tafel als de kids elk een component vanuit de frigo mogen kiezen?  Yep, verrassend. Altijd een aanrader als je zelf geen inspiratie hebt :).
  • En een topper voor mij blijft: koken met Prutske (als die dat weer wil natuurlijk, héhé, gelukkig doet hij dat zéér graag)

Andere dingen die echt ‘moeten’?

  • Ik moet gaan werken
  • Ik moet mijn huis proper maken
  • Ik moet de strijk doen

Al dat moeten.  Geef toe, energie-peil-drop!

Zou het ook kunnen zijn:

  • Ik wil gaan werken want ik wil geld verdienen om de lening af te betalen voor het huis waar ikzelf voor heb gekozen.
  • Ik wil gaan werken omdat ik daar kan doen waar ik goed in ben
  • Ik wil de keuken proper houden omdat ik graag het aanrecht proper heb als ik de keuken binnenwandel de volgende ochtend. Dit moet op zich niet hoor.  Alles laten staan tot de volgende dag is echt een optie.  Wil je deze optie? Of zijn er nog andere opties?  Er is geen goed of fout.
  • Op zich hoef je de strijk niet te doen hoor.  Tenzij je wil dat er geen kreuken in de hemden zitten.  Tenzij je wil dat er geen kreuken in keukenhanddoeken zitten.  Hier heb je best wel wat keuze.  Elke keuze is goed, zolang die voor jou een fit is. 

De mindset change zit hem in keuze.  Het moet niet, ik wil het.  Ook wat betreft de zaken die soms negatief of als dagelijkse sleur klonken. 

Is daarmee alles veranderd in mijn leven?  Fancy gezegd: mijn mindset kent een ommezwaai.

Stel je voor dat je hierrond bewustzijn zou creëren?  Stel je voor dat je bewust zou kunnen kiezen over hoe je reageert? 

Ik neem mijn eigen kracht!  Hoe wil ik in mijn leven staan, wie wil ik zijn in mijn leven.  Dit bepaalt mijn keuzes voor mijn doen, acties en niet-acties.

Dit mindset-work is een deel van mijn ‘work in progress’ met life coaching.  Waarom ‘work in progress?’  Wordt het dan nooit een afgewerkt ‘product’? Nope, denk aan de gewone rekensommen en de ingewikkelde vergelijkingen.  Daar ligt best een groot spectrum tussen.  En het leven heeft altijd wel iets nieuws in petto, someway somehow.

Ik voel me ook niet plots overal happy over.  Vooral omdat er ook dingen zijn waar ik niet happy over wil zijn.  Er gebeuren triestige dingen rondom me.  Hoe wil ik daar op reageren?  Dan wil ik niet kiezen voor happiness (dat wordt nog wel een apart blog-topic denk ik).

Of als ik grandioos in de mist ga met iets, wil ik daar ook niet happy over zijn.  Ik kies er nu wel voor om het niet méér te laten betekenen over mij dan het is.  Dit ging niet zoals gepland.  Wat heb ik geleerd, hoe ga ik het de volgende keer aanpakken.  Ik ga dit niet meer laten betekenen dat ik niks kan en er over blijven malen.

Denk even mee: dit doe je toch ook niet bij iemand die je graag ziet.  De fouten blijven herhalen en groter en dramatischer maken dan ze zijn.  Waarom deed ik dat dan soms bij mezelf.  Alsof je jezelf meerdere malen in het gezicht zou slaan.  Echt, wat een idee?

Zoals ik al zei, deze mindset-keuze zorgt niet voor een sprookje. Denk aan het groene gras EN de modder. Ze zullen altijd beiden deel uitmaken van het leven.  Ik zie het als een skill die ik gaandeweg geleerd heb en onderhoud.  En daar is mildheid naar mezelf dan weer op zijn plaats . 

Zoals ik dus zei: de wereld rondom mij is niet veranderd, wel de manier waarop ik er in sta!

Mijn tip: Probeer het eens op een eenvoudige situatie.  Wat zijn je mogelijkheden? Doe eens een aantal wilde gokken naar opties?  En waar kies jij dan bewust voor?

Wil je op de hoogte gehouden van de volgende blog: volg me ook op Instagram (Amarieyo.life) of Facebook (Amarieyo)

#mildheid #eigenkracht #smallsteps #kleinestapjes #verbaasjezelf  #onlyhuman #elkedagleren #tijdiseengedachte  #zaligekeuzesmaken #doorbreektradities #alleencontroleoverjezelf #pleasingothersenjezelf #mindmanagement #eenvleugjefuntoevoegen #groengrasENmodder #workinprogress #mindset #mindmath

Please follow and like:

Mijn 7 try-outs voor een eerste dag work@home!

Eerst een tipje van de sluier lichten over mijn avontuur, omdat ik merk dat er wel nieuwsgierigheid is : er komt een carrière switch aan !!! 🙂 Dit opschrijven is zelfs spannend, whoop-whoop.  Het staat zwart op wit … it’s out in the world.

Ik ben sinds eind augustus bezig met een opleiding om gecertificeerd Life Coach te worden.  Doel: in de loop van 2020 word ik zelfstandig Life Coach. Hoe en wat en wanneer is in volle ontwikkeling.  De planmatige Veerle leeft zich volledig uit. Van week tot week mijn beschikbare tijd verdelen over de opleiding en het opzetten van een Life Coaching-activiteit (aka Amarieyo).

Gaandeweg neem ik jullie mee in dit avontuur.  Er zijn al heel wat vragen naar boven gekomen: Wat is life coaching? Voor wie is dit? Waarom zou je naar een Life Coach gaan? Waarom wil ik Life Coach worden? En hoe ga ik dit aan pakken?  En zo zijn er nog meer vragen. Op deze 2-wekelijkse blog gaan jullie oa antwoorden op deze vragen zien voorbij komen. 

Dus vanaf nu hebben we een date, elke 2 weken op donderdag.

Ook dat is een ontdekking, een blog starten.

Het begint al met het technische: website maken, domeinnaam creëren, pagina’s maken, linken opzetten,…  Begin september dacht ik: “Hoe begin ik hier aan? Ik kan dat niet! … Correctie Veerle: je kan dit nog niet en je gaat het uitzoeken”.  En dankzij het wereld-wijde-web met al zijn informatie, lezen jullie dit nu hier op mijn website.  Een boost voor het zelfvertrouwen btw. Ik doe iets waar ik een halfjaar geleden nog niet eens aan had durven denken. I figured it out.

En dan, de volgende uitdaging: wat wordt het onderwerp van mijn eerste blog?  Yep, daar komt getwijfel tussen verschillende ideeën bij kijken.  Op een gegeven moment beslis je dan.  Het onderwerp staat vast en ACTIE!  Of meer toepasselijk: schrijven en enthousiast veel te hard tokkelen op de pc :).  Anders komt die eerste blog-post er niet hé.  

Wat is het dan geworden: mijn 7 try-outs voor een dag work@home.  Hoe zorg ik voor een efficiënte dag thuiswerken EN zorg ik voor mijn vleugje fun tegelijkertijd.

Eén van de vele veranderingen die er namelijk aankomt, is dat @home werken een deel van het dagelijkse leven wordt.  Dat wordt dus testen: hoe zorg ik voor productieve @home-dagen?  Trial & error & the next trial!

Want laat mij eerlijk zijn: ik denk dat thuis werken meer zelfdiscipline zal vragen. Een uitdaging dus.

Probeer er gerust ook één of meerdere uit: welke is een fit voor jou, voor werken @home (of @office).

1.   Vooraf een gedetailleerde planning maken werkt!

De grote blokken voor deze dag heb ik wel al in mijn hoofd.  Maar met wat start ik, hoe zorg ik voor focus en toch ook voor voldoende afwisseling tijdens de dag.  Ik ken mezelf … ik heb een plan nodig. 

Dus ik neem de avond voordien 10 min om de dag van morgen te plannen.  Dit zorgt voor structuur en vooral minder getob de dag zelf (en willen we dat niet allemaal: minder tobben).

Van uur tot uur, van bij het opstaan tot het slapengaan.  Ik plan echt alles: Prutske-time (Over mij), food-time, me-time, family-time, work-time, relax-time,…

En tijdens de dag zelf hoef ik er dus niet meer over na te denken: wat ik moet doen en wanneer ik dat ga doen.  Het plan om alles rond te krijgen ligt er: rust in het hoofdje!

Is dit nieuw voor mij?  Nee, ik pas het al een tijdje toe en oefening baart kunst. Ik hou van planning en focus.  Deze 24u komen niet meer terug, dus wil ik deze gebruiken zoals voorzien.  No facebooking, instagramming en al zeker geen netflixing!

Plannen voor succes, I like it. 

En door de dag heen: een planning om af te checken.  Ik weet al langer dat dit werkt voor mij om dingen gedaan te krijgen. 

Hoe die planning er uit ziet doet er niet veel toe denk ik, zolang het maar werkt voor degene die ze gebruikt, toch? Zelf ga ik voor analoog in mijn Bullet Journal.

Is alles gelopen zoals het hoort?  Naar beneden scrollen is de boodschap.

2.   Get dressed for the job werkt!

Geen slobber-toestanden, wel make-up en hair done.  Gewoon omdat ik het leuk vind :).

Damn, geen selfie getrokken!  Ik moet er echt nog inkomen, dat bloggen en sharen.  Maar geloof me, het zag er best ok uit.

Deze try-out is zelfs ruimer te trekken: voeg wat fun toe aan je dag, op je eigen manier.  Ga op zoek voor jezelf wat dit kan zijn en ontdek zou ik zo zeggen.

3.   Een leuke werkplek werkt!

Kwestie van afleiding te vermijden, zorg ik voor een opgeruimde werkplek de avond er voor.  Lees: ik zorg dat het speelgoed van Prutske uit mijn gezichtsveld is :).  Allé, goed genoeg om geen opruim-interventie in gang te zetten en mijn focus te houden. 

Zelf werk ik graag in de living of de keuken, zeker als ik alleen thuis ben.  Ik bedenk me dat dit net zo was bij het studeren.  Ik zat toen ook meer in de living dan achter mijn bureau.  Het is toen ook goed gekomen :). 

Net zoals @office neem ik er mijn drinkbus bij, theetje of koffie.  Het voordeel  is dat ik het nog wat gezelliger kan maken J. 

4.   Focus-muziek werkt!

Muziek werkt voor mij.  Ik heb 2 playlisten ‘grijsgedraaid’ oftewel ‘Spotify-groen-gedraaid’. 

En ik start steeds met één van mijn 2 focus-liedjes.  Die zorgen bij mij voor energie om er in te vliegen en te focussen op wat ik te doen heb.

Focus-song 1: ‘Never too late’ van Elton John. 

Deze komt uit de soundtrack van de nieuwe ‘The Lion King’. Ik heb de film nog niet eens gezien, niet het origineel, niet de remake. 

Deze passeerde gewoon toen ik een Elton John-playlist beluisterde.

Hoe opgewekt en aanstekelijk kan een liedje zijn…. En dan the lyrics erbij: never too late to turn things aroundnever too late to get back on tracknever too late to win the day

Voor mij is het een krachtige song.  En aangezien ik een lyric-song-mens ben, was ik er direct van weg.  Ik geef wel altijd mijn eigen interpretatie aan song-teksten … en ik ben ook zeer goed in originele fonetische aanpassingen als ik mee zing.  Lees: Mr. Cariño verstaat niet steeds mijn interpretatie van een song en verstaat ook niet steeds wat ik eigenlijk meezing. En ja, ik ben akkoord dat dat mogelijks aan mij ligt.

Focus-song 2: ‘(Is This The Way To )Amarillo’ van Tonie Christie. 

Evident toch? (Over mij).  En het is een energieke melodie, top toch. Als ik één van deze twee opzet gaan mijn focus & energie-antennes aan.

Wat ik dus wil zeggen, focus-muziek werkt voor mij!  Een tip btw van Elke Geeraerts (Better Minds at Work).  Probeer het een paar keer en laat weten welke song je focus wakker maakt? 

5.   Geplande pauzes nemen werkt!

Ik heb elk uur een pauze gepland van 5 minuten.  Even met de Dyson door de living en keuken.  De droogkast in gang zetten.  Vignetjes kleven op de dokterbriefjes zodat dat slapend geld aan het prikbord terug onze kant kan uitkomen. Kleintjes dus, die me even uit mijn cocon halen. En dat werkt voor mij!  Zoals ik al zei: ik ben vlug afgeleid.  Ingeplande ‘afleiding’ zorgt voor focus-blokken die dan niet onderbroken worden.  Zelfkennis omzetten naar bewust omgaan met mijn ‘minpunten’ zodat ze me niet saboteren (hmm, dat klinkt zwaar, maar het is wel zo).

6.   Lezen over de middag laadt de batterijen deels op.  En werkt bij gevolg niet volledig!

Super gewerkt in de ochtend.  Zo goed als op plan!  Héhé, goed bezig Van Laere. 

Tijdens de lunch, een lekker overschotje van gisteren.  Ik neem er een boek bij, leuk. Ik zit in mijn flow!  Daarna vlieg ik er meteen terug in! 

Tot… de middag-dip om 14u.  Ik geraak niet meer vooruit.  En ben bij gevolg afgeleid door sociale media, dingen die ik wil opzoeken die niet relevant zijn voor deze dag…

Hmmm, hoe vermijd ik dit naar de toekomst?  De vraag is: wat kan ik toevoegen om me even uit de werkcocon thuis te halen om daarna energiek te blijven in de namiddag? Een korte wandeling in het bos achter ons?  Even een meditatie proberen?  De zelfzorg-routines niet enkel ‘s ochtends plannen, maar meer spreiden over de dag? Zijn er topics die mij meer liggen in voor- of namiddag?  Dit moet ik nog verder uittesten…. of correctie ik moet eigenlijk niks.  Ik WIL dit nog verder uittesten.

Btw, deze dag was misschien wel extra uitdagend… na een nacht van 3 keer opstaan voor Prutske, … parent-life, weet je wel.  Misschien is mildheid naar mezelf ook wel op zijn plaats hier…

7.   Nog een tip?

Het is niet omdat er iets niet gaat zoals gepland in een dag, dat de rest van de dag tegenvalt.  Om 14u was dan wel geen top-moment, om 20u had ik des te meer een top-moment. 

Ik laat het de rest van de dag niet bepalen door een down-moment.  Dit geldt eigenlijk voor meer dan planning alleen. Stof om over na te denken.

Terugblik op de eerste work@home-dag:

Ik heb aan 5 verschillende topics gewerkt en 90% afgewerkt van het geplande.

‘Damn’ EN ‘Goed Gedaan’ tegelijkertijd. 

Ik heb minder afgewerkt dan ik had gepland en toch moet ik toegeven dat ik wel fier ben op wat ik wel heb rondgekregen.  En ik heb weer zelfkennis opgedaan :). 

Yep, ik zie me dit doen in de toekomst.  En als het even niet 100% gaat zoals gepland, wat heb ik dan te veranderen of bij te sturen zodat het de volgende keer wel werkt voor mij.

Ga jij proberen wat zou kunnen werken voor jou? Laat me iets weten, ik ben benieuwd.  Of nog een andere tip voor mij?  Die hoor ik uiteraard ook graag!

Wil je op de hoogte gehouden van de volgende blog: volg me ook op Instagram (Amarieyo.life) of Facebook (Amarieyo)

#mildheid #eigenkracht #smallsteps #kleinestapjes #verbaasjezelf #onlyhuman #elkedagleren #tijdiseengedachte #zaligekeuzesmaken #bujo #mindmanagement

#sharingiscaring

Please follow and like: