Blog

Met een zieke Pruts in bed en immens veel dankbaarheid

De windpokken … héhé … ze zijn hier gepasseerd bij Pruts de afgelopen 2 weken! Dat hebben we gehad.

In het begin zag ik het nog wat rooskleurig in, 5 blaasjes, dat kunnen we wel aan.  Tot we 2 dagen verder waren: all over the place!

De grappige versie van windpokken. Met dank aan de oppas van het ziekenfonds. Of hoe ziektedagen ook knutseldagen kunnen worden.

Van krabben geen sprake, ‘t is te zeggen: overdag. ‘s Nachts daarentegen, pfiewwww.  Hij is zowiezo geen al te beste slaper de laatste tijd, laat staan als hij ziek is. Dus Pruts in ons bed. Ik wil zijn handjes constant afleiden van het krabben en slaap dus amper. Tot ik denk aan die handschoentjes die ze babytjes aandoen om het krabben te vermijden.  Die handschoentjes zijn nu wel te klein, dus op zoek naar vervanging.  Mijn sportkousen bewijzen dan toch nog hun dienst :).  Het is geen zicht die lange sportkousen aan zijn handjes, maar hij houdt ze aan en het werkt!  En dat is wat telt om 4u ‘s nachts denk ik dan.  We kunnen rustig verder slapen … voor nog een uurtje of zo.

Dutjes in de namiddag zijn normaal passé, maar op zo’n momenten wil ik het wel nog wel eens een kans geven.  Grootste kans op succes: samen in het grote bed van mama & papa.  We zouden er allebei deugd van hebben, zo’n bijslaap-momentje. Bonus :)!

Dus, Pruts en ik, hup naar bed.  En hij voelt zich ook wat verantwoordelijk om voor mama te zorgen.  Hij neemt flesjes water mee voor ons, zet ze aan de juiste kant van het bed en zorgt dat we elk een knuffel hebben.  ‘Alles is ok zo, hé mama?’ De lieverd.

Allright! Succes! Na 5 minuten een diepe ademhaling! Hij slaapt!  (Ja, ik schrijf dat allemaal met uitroeptekens:) want dat is zo’n héhé-momentje)

En miss Amarieyo (ik dus :)) die voelt zich op deze moment zo enorm dankbaar! Overweldigend dankbaar, je kent het wel… een warm gevoel aan mijn hart dat precies overloopt van liefde voor kleine Pruts …

… dankbaar omdat hij rust zodat hij beter kan worden
… dankbaar omdat hij zo lief is
… dankbaar om wie hij is en ik zijn mama mag zijn
… dankbaar voor de pure tederheid die ik nu voel

Een warm hart vol liefde voor kwetsbare Pruts naast me

Geraak ikzelf in slaapmodus?  Nee, ik lig gewoon vredig en rustig te kijken.

Ik neem mijn schriftje naast mijn bed om dit moment op te schrijven.  Zodat ik er naar kan terugblikken naar dit warme-‘mama zijn’-moment.

Dat schriftje naast mijn bed kent al veel hersenspinsels :).
Wist je dat schrijven echt helpt om je hoofd leeg te maken. Noem het een download van je gedachten en de gevoelens die je gedachten creëren, zonder censuur of oordeel over jezelf. Dit zichtbaar maken op papier is een eerste stap naar bewustzijn en perspectief.

Mama zijn brengt zoveel gevoelens naar boven.  Als ik me aan het roer van mijn gevoelens wil plaatsen, zorgt dit ook voor meer bewustzijn over hoe ik me voel bij bepaalde situaties en hoe dit voor mijn reacties zorgt in situaties. 

De windpokken zorgen trouwens ook voor goede oefenmomenten om aan het roer te blijven staan van je gevoelens en op die manier bewuster te reageren op situaties.  Lees in het geval van windpokken: histerische huilbuien terwijl ik de blaasjes verzorg.

Ik probeer het wenen niet weg te praten of op te lossen.  Ik wil er gewoon zijn voor hem terwijl het lastig is voor hem. Wie beter dan team mama & papa om op zo’n momenten te zorgen voor hem en er te zijn voor hem terwijl hij het moeilijk heeft.

Ik blijf er elke keer verrassend zen bij en dag per dag gaat het beter voor Pruts.  Tot het plots echt vlot gaat op dag 5.  Pruts babbelt en zingt honderduit terwijl ik de productjes aanbreng. Toen het gedaan was zei hij: ‘Oh, mama is het al gedaan?’
‘Ah ja hé Pruts, goed hé.  Hoe zou dat komen?’
‘Omdat wij een goed team zijn, mama & Pruts.’   
Smelt, smelt, smelt

Zo dankbaar voor die kleine man die me elke dag verbaast.
Zo dankbaar voor die kleine man die me, zonder dat hij het beseft, zoveel leert over mezelf.

Een happy moment … want op één of andere manier denk ik er niet aan om zieke momenten vast te leggen op de gevoelige plaat. Wat niet wil zeggen dat deze er dus niet zijn … ook bij ons groen gras en modder.

#mildheid #kidszijnjespiegel #eigenkracht #smallsteps #kleinestapjes #verbaasjezelf #waarisdiehandleidingnu #onlyhuman #elkedagleren #teammama&papa #alleencontroleoverjezelf #pleasingothersenjezelf #mindmanagement #mentale gezondheid #groengrasENmodder #workinprogress #mindset #emotiestoelaten #growthmindset #droom

Aan het roer van je emotionele leven

Yep, het is bijna zover … ik ben bijna gecertificeerd Life Coach bij The Life Coach School. Het einde van dit boeiende traject komt dichterbij! Wauw, wat een reis!

Af te checken tijdens de maand januari:
Het laatste audiofragment is de deur uit. En een volgende officiële coachingsessie tijdens de les met als feedback: YES this session certifies! Yiha!!

Wat heb ik nog te doen:
* het eindexamen in maart
* verslaggeving over de coachingssesies de afgelopen 6 maanden
* en… mijn video opleveren!

En deze krijgen jullie hier nu in pre-view te zien!

Be in the driver’s seat of your emotional life!

Vandaag wil ik je inspireren om de verantwoordelijkheid voor je emotionele leven terug te nemen. Persoonlijk werd ik me hiervan bewust toen ik me realiseerde dat ik anderen en/of situaties macht gaf over hoe ik me voelde. Ik gaf hen de schuld.  Daar was ik dan, het was alsof ik niet de eigenaar was van mijn gevoelens, niet de slechte en zelfs niet de goede. 

Dit kan veranderen wanneer je bewustzijn creëert omtrent je gedachten, gevoelens, hoe ze je acties sturen en je resultaten creëren. Het is terug plaatsnemen aan het roer van je emotionele leven! 

Dit geeft je ook de kans om te veranderen.  Wanneer je verantwoordelijkheid neemt voor je eigen gevoelens, kun je er iets aan doen… of ook niets aan doen… het wordt je eigen bewuste keuze. 

Ik vond het een grote vaardigheid om te leren.  In plaats van me een slachtoffer te voelen, begon ik na te denken over mijn eigen gevoelens met nieuwsgierigheid, met liefde en mildheid voor mezelf en ook naar anderen.

Het opende de weg naar het terugnemen van mijn eigen controle en kracht.  En zelfs als ik nog niet weet hoe in bepaalde situaties, dan weet ik dat ik in staat ben om het uit te zoeken.  Het geeft me perspectief.

Dit concept heeft nog een andere impact. Als jij verantwoordelijk bent voor je gevoelens en niet iemand anders, dan wil dit ook zeggen dat iemand anders verantwoordelijk is voor zijn/haar gevoelens. Dit betekent dat elk zichzelf kan zijn zonder dat je elkaar hoeft te controleren of te beïnvloeden.

Je kunt beiden zijn zoals je bent, authentiek en oprecht.

Ik hoop dat ik je heb geïnspireerd om dit concept van dichter bij te verkennen, om zo weer de leiding te nemen over je gevoelsleven. 

Wie kan dit beter doen dan jij, toch?

Bedankt voor het kijken/lezen!

Maak er een fantastische dag van!

It’s yours to own it, who else ;)!

Life coaching als milde spiegel naar perspectief

Na de break van de kerstvakantie ben ik weer up and running!  Bij mijn eerste coaching call dit jaar weer de bevestiging: YES! Meer van dat!  Samen met de klant kijken naar zijn/haar gedachten.  De bewustwording en de inzichten die naar boven komen door de vragen die ik stel.

De ahah-momenten herken ik zo sterk, omdat ik dit sinds anderhalf jaar zelf ervaar: De impact van een spiegel voor je te hebben. 

De kracht van vragen wordt bij elke sessie duidelijk.  Ze zorgen voor openheid, nieuwsgierigheid, bewustzijn en inzichten.

Ik doe het ook vaak bij mezelf…

… vragen stellen die bewustzijn voor mezelf te creëren.
… vragen stellen die naar boven brengen wat me tegenhoudt om actie te nemen.   
… vragen stellen die mijn doel naar boven brengen
… vragen stellen die me perspectief bieden. 
… vragen stellen die mogelijkheden aan de oppervlakte brengen die ik voorheen niet zag
… vragen stellen die mij richting bieden wetende dat er geen goede of foute richting is

Vaak is de reactie bij vragen: Oh, dat is een goede vraag… Of doet de stilte even zijn werk omdat het een vraag is die je jezelf nooit stelt.

Tijdens een coaching sessie komen we ook vaak tot mildheid en liefde. 

Voor je partner!
Voor je kinderen!
Voor je familie!
Voor je collega’s!
Voor je omgeving
Voor jezelf!

Mildheid en liefde kan je bijvoorbeeld inzetten bij de situaties waar je je tegen verzet terwijl je ook het gevoel hebt er geen pak op te hebben.  Je kent ze wel. Je voelt je machteloos, teleurgesteld, …  Het blijft malen in je hoofd. Het gevecht omdat ‘het niet zo had mogen gaan’ is niet te winnen. Wat als aanvaarding met een vleugje mildheid en liefde je verlichting, opluchting en ademruimte zou kunnen bieden. Iets dat een gevecht je niet kan bieden. Door de situatie te laten zijn wat die is, kan je je focus verleggen naar wat je zelf kan doen.  Want weet je, dat is hetgene waar je wel pak op hebt, op jezelf. 

Wie beter dan jij om voor jezelf te bepalen hoe je ergens mee omgaat. 
Of als je het nog niet weet: Wie beter dan jij om dit uit te zoeken voor jezelf.

Je weg … je richting … je perspectief

Coaching geeft je perspectief …

… als je je doelen wil behalen
… als je ideeën wil omzetten tot acties
… als je onzeker bent
… als je twijfelt om beslissingen te nemen
… als je niet genoeg tijd hebt om alles rond te krijgen
… als je verleden je blijft achtervolgen
… als je twijfelt aan jezelf en onzekerheid het overneemt van je
… als je troost zoekt in eten of sociale media of werken of …
… als je je gekwetst voelt
… als je je niet goed genoeg voelt
… als je zou willen dat alles eindelijk normaal zou worden
… als je gelukkig wil worden
… als je …

Een greep uit de problemen waarmee een coachingsessie start.

We krijgen allemaal wel eens met één van deze vragen te maken.

Als ouder, als werknemer, als partner, als ondernemer, als dochter/zoon … als jezelf.  We kunnen onszelf toelaten om naar antwoorden te zoeken.  Hier kan een coach je in begeleiden.

Een life coach is je milde spiegel naar perspectief. 

Een klant zei me deze week: FASCINEREND EN VERRASSEND, hoe ik door de focus te verleggen naar mezelf, ook de relaties met anderen veranderen.

Deze milde spiegel mogen zijn, wauw! Ik ben weer up and running! Meer van dat!

Mijn nieuwjaarscadeau voor 2020: 20 doelen

Mijn beste wensen voor het nieuwe jaar!  Wat mag ik je wensen voor 2020?

Zullen we daarvoor terugkomen op de eerste blog van december: Terugblikken en vooruitblikken … van 2019 naar 2020? Toen had ik deze vraag voor jou: “Wat plan jij bewust voor 2020?”  Ben je er mee aan de slag gegaan?

Waarom ik dat doe, doelen zetten?  Ik zou kunnen denken: Er is al genoeg te doen zonder dat ik mezelf ook nog eens ‘verplichtingen’ opleg.  Wel, laat het me zo zeggen: mijn doelen zetten is bewust mijn toekomst invullen.  Er bewust voor kiezen waar ik mijn brein op afstem in 2020.  Ik zie het als cadeautjes voor mezelf in 2020.

Ik hoor je denken: makkelijk voor jou Veerle: ‘Jij gaat voor de grote verandering in 2020’.  Klopt, op professioneel gebied gooi ik het roer om en dat is goed voor 2 van mijn 20 doelen. Oh yeah, er zijn er nog 18 andere :). 

Over wat moeten die doelen dan gaan? Er is geen moeten, enkel hetgeen dat jij zelf wil.  Bij mij is het een combi van serious business, fun, kleine zaken, lastige zaken,… De enige voorwaarde voor mij is dat ze een toegevoegde waarde voor mezelf hebben op korte of lange termijn.  Ik ga hierbij trouwens niet enkel op zoek naar doelen die van nul starten.  Er zitten ook zaken tussen die ik voor mezelf belangrijk vind en bewust focus op wil houden in 2020.

Ik heb 20 doelen gesteld voor dit jaar 2020.  In mijn inspiratietocht op het wereldwijde web vorig jaar was ik de challenge tegekomen: ’19 doelen voor 2019′.  En aangezien die me doorheen het jaar 2019 veel voldoening en zelfgroei heeft gegeven, ga ik verder op dit elan.  Maar ik zou zeggen: kies vooral je eigen aantal! 

Om ze elk een kans van slagen te geven, check ik dit nog even af:

  • Is mijn ‘Waarom’ voor elk doel duidelijk?  Waarom vind ik dit doel belangrijk dit jaar?  Heeft het een toegevoegde waarde voor de persoon die ik wil zijn en hoe ik wil in de wereld wil verschijnen?
  • Zijn ze haalbaar met een stretch? Want in de stretch zit de zelfgroei! 
  • Zijn ze specifiek genoeg: Wat? Wanneer? Hoeveel? Heb je gemerkt dat de ‘hoe’ hier niet bij staat?  Dat is bewust.  De ‘hoe’ uitzoeken is deel van het realiseren van mijn doel.

En om af te sluiten schrijf ik elk doel specifiek op, zo specifiek mogelijk.  Een gemarkeerde pagina in mijn Bullet Journal die ik regelmatig zal openslaan.

Wat zijn mijn 20 doelen voor 2020:

Gezondheid

  1. Ik start met yoga, ten tegen laatste november 2020
  2. Ik blijf focussen op mijn dagelijkse zelfzorg-routines: rug-oefeningen, meditatie en mental health work
  3. Ik werk aan mijn slaap-hygiëne. Ik zou kunnen zeggen: ik wil 8 uur slapen per nacht. Maar eerlijk, met onze 4-jarige Pruts die nog regelmatig wakker wordt ‘s nachts, heb ik dit helemaal niet onder controle.  Dus wordt dit: op een vast uur in bed
  4. En om die slaap nog te optimaliseren gaan we werk maken van een nieuwe matras… die 10 jaren termijn komt in de buurt

Zelfzorg

  1. Ik ga elke dag 10 minuten lezen
  2. Ik behoud mijn huidig gewicht (nee, dat deel ik nu niet:)).  Sinds einde 2019 ben ik nl terug op mijn gewicht van voor mijn zwangerschap en dat wil ik graag zo houden 🙂
  3. Mijn social media tijd per week verminderen met 50%… leve de apparaatvrije tijd

Fun

  1. 2 concerten bijwonen: ééntje staat al gepland: Editors @ Antwerpen
  2. Die 40-ste verjaardag, die wordt speciaal

Pruts-time

  1. Pruts en ik gaan op natuuruitstap in de zomervakantie, incl kamperen.  Dit kan eenvoudig zijn in eigen hof of gaan we voor een buitenlands ‘avontuur’… Nog te bekijken, alsook of Mr Cariño deze ook op zijn lijstje zet :).
  2. Pruts en ik gaan op cultuur-uitstap.  Tips zijn altijd welkom!

Mr & Miss Cariño-time

  1. We plannen bewust een maandelijks just-the-2-of-us-moment (gelukkig wil Mr Cariño meewerken aan dit doel:).  Da’s trouwens wel de bedoeling hé, plannen voor dingen die je zelf kan realiseren :).  Een voorbeeld: Niet hopen dat je de loterij gaat winnen.  Wel: ik wil iedere week spelen, waardoor je wekelijks kans maakt.
  2. We gaan naar een opera kijken in Palau Musica in Barcelona.  Lukt het ons al in februari? 

Familie

  1. In 2020 gaan we een weekendje naar Mickey.  Disney-magie, I love it
  2. Elk weekend reserveren we bewuste familie-tijd: uitstapjes, filmpje kijken, spelletjes moment, apero & tapas-avonden, keuken-fuiven, …
  3. Op vraag van mijn zus en een uitstekend idee: een zussen-uitstap. We weten nog niet wat… maar zet 2 planners samen en tegen einde februari hebben we iets gepland :).
  4. Een ideetje van op nieuwjaarsdag: We trekken er een avond op uit met mijn schoonzus & -broer. 

@ home

  1. We nemen 6 ruimtes in ons huis grondig onder handen.

Amarieyo

  1. Ik start Amarieyo op in mei 2020
  2. Ik realiseer mijn business plan en vooruitzicht/budget voor 2020

Het is mijn engagement voor mijn toekomst, met mijn eigen touch van fun en ‘Go with the planned flow’. 

Nog een laatste tip, ook voor mezelf: wees mild voor jezelf doorheen het jaar.  Laat die ene dag dat je bijvoorbeeld je dagelijkse routine niet deed, de volgende dag niet bepalen. 

2020, ik kijk naar je uit!

Wat mag ik je wensen voor het nieuwe jaar?

Hello 2020, here we come

#mildheid #eigenkracht #smallsteps #kleinestapjes #verbaasjezelf #onlyhuman #elkedagleren #zaligekeuzesmaken #happybujo #alleencontroleoverjezelf #mentalegezondheid #eenvleugjefuntoevoegen #workinprogress #growthmindset #droom #gowiththeplannedflow

De eindejaarsperiode dat is …

… de kerstboom zetten en cadeautjes uitzoeken

Dit jaar geen groot plan meer zoals voorheen.

Nee, gewoon ongepland op een donderdagavond. Een vraag van Prutske op weg van school naar huis is voldoende aanleiding om te beginnen: Mama, zullen we vanavond de kerstboom zetten. Awel, waarom ook niet.  Go with the Christmas-flow.  Gewoon genieten om de kerstboom te zetten met Prutske en te zien hoe hij er in opgaat.  Al onthoud ik wel voor volgend jaar dat ik hem niet meer met die parel-slingers laat spelen.  Die daarna terug ontwarren duurt wel even.

En dan de cadeautjes uitzoeken.  Tegen mid-december waren alle pakjes al gekocht.  Dat ga ik nog doen. Rustig winkelen en op tijd leveringen aan huis van de online aankopen.   Hopelijk zijn de ontvangers er blij mee. Ik zou ze alleszins zelf graag krijgen :). 

… kerstsfeer opsnuiven … maar ook niet te zot

Ik vind de kerstsfeer die gecreëerd wordt wel een gezellige boel.. Met zijn 4 jaar wordt Prutske vooral betoverd door de vele lichtjes: ‘ohhh waaauuuw’.  We hebben ons dit jaar eigenlijk al overtroffen wat betreft het opsnuiven van die kerstsfeer.  We hebben een kerstparade meegepikt.  We zijn naar het huis van de kerstman geweest @ Paira Daiza, ook gekend als onze 2de tuin :). Zotter dan dit hoeft het voor ons niet te worden.

Eerder kwam Prutske met een verhaal opzetten over de kerstman die door een slee getrokken wordt, met vliegende rendieren… en dat die cadeautjes brengt bij de kindjes. ‘Euh, hmmm, daar doen wij niet aan mee. Bij sommige kindjes komt Sinterklaas en bij andere kindjes de Kerstman.’  Blijkbaar is dit voldoende qua uitleg :). 

Een paar dagen later komt hij ook met het volgende: ‘Mama, het gaat helemaal niet over de kerstman hé, het gaat over Jezus’.  Dankjewel juf Caroline!  En volgende keer in de bib ga ik op zoek naar een boekje met het kerstverhaal.

Die Coca-Cola truck heeft wel iets moet ik toegeven. 

… een warme & liefdevolle periode

Tijdens het schrijven van deze blog staat op de achtergrond de radio afgestemd op de Warmste Week.  Ik benieuwd wanneer ons plaatje voorbijkomt.  Nog maar één editie gehad waarbij ik het effectief hoorde passeren: Enjoy the Silence van Depeche Mode.  Dit jaar is het ‘Is this the way to Amarillo‘ van Tony Christie geworden.

Er zijn zoveel goede doelen om voor te kiezen.  Vaak kiezen we voor ‘Kom op tegen Kanker’, omdat dit ook een periode is die Mr Cariño terugbrengt naar het plotse verlies van zijn papa aan kanker.  Afgelopen jaren kwamen er ook andere goede doelen op de voorgrond: Rondpunt, Expertisecentrum Dementie Vlaanderen, Foundation Jana De Koker en Centrum ter preventie van zelfdoding.

Tot in Kortrijk zijn we niet geraakt dit jaar, maar vanop een afstand supporter ik des te meer voor deze Warmste Week. 

… de pauze-knop even aanzetten thuis en on the road

Elk jaar ga ik wel voor een aantal dagen vakantie.  Meestal hebben we geen specifieke plannen en genieten we gewoon van het thuis zijn. 

En tradities zijn er dan weer om ieder jaar wat bij te sturen.  Dus, trekken we er dit jaar tijdens deze eindejaarsperiode toch even op uit.  We gaan even uitrusten in Sevilla.  Waar verwacht ik me aan: een zonnetje om ons aan te verwarmen, relax rondwandelen in die typische straatjes met hier en daar een speeltuintje.  In combinatie met de klassiekers van Sevilla.  Ik heb al wat opzoekwerk gedaan, wandelingen uitgestippeld en verder go with the christmas-flow… net zoals we thuis zouden doen. 

En bij begin van 2020 zijn de batterij-tjes weer opgeladen… om die 20 doelen voor 2020 te realiseren. 

… en ook deze laatste blog van 2019 on line zetten :). 

Ik wens jullie een warme en liefdevolle periode toe !

Enjoy!

#mildheid #eigenkracht #smallsteps #kleinestapjes #verbaasjezelf #onlyhuman #elkedagleren #zaligekeuzesmaken #doorbreektradities #teammama&papa #mindmanagement #mentale gezondheid #eenvleugjefuntoevoegen #mindset #mindmath #growthmindset #droom

Terugblikken en vooruitblikken … van 2019 naar 2020

Het is die tijd van het jaar…  Jaaroverzichten.  Ik denk deze tijd van het jaar veel na over wat er het afgelopen jaar allemaal gebeurd is.  Wat een mengelmoes!  2019 is echt 50/50 geweest of te ‘Groen gras en Modder’. 

Ik kijk even naar mijn foto’s om er terug even zicht op te krijgen…

Een 1000-tal foto’s blijkt, en te weten dat ik regelmatig een opkuis doe.

Veel foto’s en video’s van Prutske en selfies met degenen die ik rond me heb en graag zie.  Ook veel printscreens over wat ik lees, opzoek en niet wil vergeten. 

Een uitdaging: 5 foto’s selecteren over 2019 

1) Januari 2019: Today is a perfect day to start living your dreams.  Aan zoveel te linken.  Mijn opleiding tot ‘Better Mind Coach’ in het voorjaar.  Mijn huidige Life-Coach opleiding. De set-up van Amarieyo, inclusief deze blog, om van start te gaan als Life Coach in 2020

‘Mijn 2019 puzzel’ die ik vorig jaar tijdens de kerstvakantie gemaakt heb.

2) 2019, ook een jaar van te jong verlies om bij stil te staan, in familie en rondom ons.  Met een link naar muziek de me hieraan doet denken.  Rust zacht.

3) Juni 2019: Pink @ Werchter, zo naar uitgekeken! 

Wat een zalig zotte madam is dat toch, met een boodschap!

Mijn huidige top 4-songs:

  • I am here: een power-song
  • So what: Een zalig nummer uiteraard en een uitstekende reflectie-vraag.  Dus wat? En dan?
  • Happy: Een tekst-lijnen: ‘Don’t like to talk about my feelings / Keep telling myself that I’ll get better. Every time I try, I always stop me. Maybe I’m just scared to be happy’.  Omdat het zo actueel is in de wereld rondom ons.
  • Hurts to be human: Voor mij gelinkt aan het feit dat het leven niet elke dag ‘happy zijn’ is.  Het leven is 50/50, zowel positieve als negatieve zaken gebeuren.  We hoeven ons niet steeds happy te voelen.  Het doet evenzeer pijn, het leven.  Dit zien en accepteren is denkwerk en het zorgt tegelijkertijd voor meer aandacht voor het positieve deel.  Waar geef jij het meeste aandacht aan?

4) Juli 2019: Mijn verjaardag!!!

Een zalig dagje @ Paira Daiza met Prutske …voor het dinner is Mr Cariño ook afgekomen. 

Wat was er speciaal aan deze verjaardag: de dankbaarheid voor het jaartje dat er bijkomt en het bewustzijn dat dit eigenlijk een cadeau is. Ik kijk dus vooral uit naar die 40 in 2020!  Van een changing mindset gesproken. Geen focus op de leeftijden die we al gehad hebben en dat ik niet meer zo jong ben dan op mijn 25.  Ik kijk vooral uit naar wat ik nog kan doen.

5) Mijn foto model carrière als resultaat van zelfzorg 🙂

Mijn Pink nagels zijn de ‘zotste’ van het jaar, voor het Pink concert natuurlijk.

Een selectie uit mijn nagels-foto’s bij de schoonheidsspecialiste.  Dus niet zo’n spectaculaire modellen-carrière als het klinkt :).  Wel het resultaat van een gans jaar zelfzorg momentjes.  Dit wil trouwens niet zeggen dat ik daar steeds alleen zit.  Soms gaat Prutske mee. Dan kiest hij mee het kleurtje voor de komende weken.

Een andere zelfzorg-golf door 2019: beter voor mijn lichaam zorgen en meer bepaald die kwetsbare rug. Of ik het nu leuk vind of niet, hoeveel ik er ook tegen protesteer… het is wat het is: mijn rug heeft extra zorg nodig.  En ik ben de enige die daar voor kan zorgen.  Over tot de actie: een dagelijkse routine invoeren met rugoefeningen. Wil dat zeggen dat het mij nu elke dag lukt… nee, maar wekelijks wel gemiddeld 4 op 7 dagen doorheen 2019 (real facts uit the bullet journal: habbit tracking :)).  Ik kan een routine blijkbaar toch beter volhouden dan ik dacht:)! Het heeft me niet volledig van osteopaat-bezoeken gespaard in 2019.  Toch voel ik dat ze hun nut bewijzen aan mijn lichaam en geest. Dus ik doe verder, ook in 2020.

Mijn doelen voor 2019

Na de foto-uitdaging, kijk ik ook terug op mijn 19 doelen voor 2019.  Eén doel heb ik niet gehaald: naar mijn eerste opera gaan kijken. Ik wou nieuwe dingen proberen en onder andere dit stond er bij.  Vermoedelijk komt het wel in orde in 2020:).  Afhankelijk van de planning tijdens onze Barcelona-trip in februari zelfs @ Palau Musica.  Hoe cool zou dat zijn!

Wat heb ik onder andere kunnen afchecken in mijn Bullet Journal:

  • 24 boeken lezen! Mijn shortlist voor volgend jaar staat ook al klaar :).  Er is wel nog ruimte dus als jullie inspiratie hebben voor mij, laat maar komen. 
  • Bureau inrichten. We hebben onze bureau nu ook effectief ingericht als bureau.  Enerzijds voor het thuiswerken van Mr Cariño, anderzijds ook voor mijn coachingwerk & -calls.  Laat ons zeggen dat we uitstelgedrag hieromtrent vaarwel hebben gezegd, er ons aan gezet hebben en het ook afgewerkt hebben.
  • Blog starten: Check that !

En wat plan ik voor 2020?

Met de volgende quote in mijn gedachten van Tony Robbins, start ik mijn lijst van 20 doelen voor 2020: “We Overestimate What We Can Do in a Day and Under Estimate What We Can Do in a Lifetime”

Er staan al 4 doelen op, nog 16 in te vullen.  Mijn plan voor groen gras & modder, wetende dat er in 2020 nog wel wat ongepland zal passeren … van beiden. 

Wat plan jij bewust voor 2020?

Nog een ander terugblik-idee: wat zouden je 5 momenten zijn als je zou terugkijken op de laatste 10 jaar: 1 januari 2010 vs 1 januari 2020?

#mildheid #eigenkracht #smallsteps #kleinestapjes #verbaasjezelf #onlyhuman #elkedagleren  #zaligekeuzesmaken #happybujo-er #alleencontroleoverjezelf #mindmanagement #mentale gezondheid #eenvleugjefuntoevoegen #groengrasENmodder #workinprogress #mindset #mindmath #growthmindset #droom

Ik verbaas mezelf en ik word Life Coach, hoe zot is dat! – Part 1

In mijn ‘Over mij‘ pagina had ik het al vluchtig aangeraakt (en ok toegegeven, ook al in mijn vorige mijn blog-posts :)):  Sinds 2018 is Life Coaching een deel van mijn leven. De zeer korte samenvatting: De wereld rondom mij is niet veranderd, wel hoe ik er in sta. En dit zorgt voor Veerle versie 2019 met mijn key-words: doelen, resultaten, overtuigingen, geluk, overvloed, mildheid, gevoelens, relaties, zelfvertrouwen, liefde, actie, groei, kracht, … zoveel meer dan ik voor mogelijk hield.

@ the rooftop van ons hotel in Barcelona: El Sueno… wat wil zeggen: DE DROOM!

De zotste beslissing van 2019 is, onder andere :), dat ik gestart ben met mijn opleiding om gecertificeerd Life Coach te worden via The Life Coach School.

Ik hoor het sommigen denken: dat is toch een zeer grote professionele shift voor een Licentiaat Handelswetenschappen?  Van Finance, analyse en nuchtere materie naar een fluffy materie. Wel, verrassend genoeg niet! Omdat Life Coaching niet zo fluffy is als je in eerste instantie zou denken.  Eén van de eerste dingen die aan bod komen in een coachingssessie: feiten (‘the facty facts’) en gedachten onderscheiden van elkaar.  Wat is neutraal en wat is het verhaal dat we er van maken?  Op zich best al een verrassend analytische oefening!

Mijn shift is trouwens gaandeweg gekomen. 

Mijn eerste stappen: Tegen een paar muren lopen, de ene keer al wat pijnlijker dan de andere keer. De ene keer professioneel en de andere keer privé.  Ondertussen besef ik dat dit me iedere keer inzichten gegeven heeft in mezelf.  Alsof er puzzelstukjes gaandeweg gelegd werden en ze nodig waren om me de Veerle te maken die ik nu ben.

Voeg daar vervolgens vele vleugjes persoonlijke groei aan toe.  Enerzijds door opleidingen @ work bij mijn vorige en huidige werkgever, anderzijds door zelf op zoek te gaan, te lezen en me te laten inspireren.  Een deel van mijn persoonlijke groei zit in het bewust worden van de verschillende rollen die ik opneem en hoe ik die combineer.  Of beter gezegd, hoe ik er niet in slaagde om die te combineren.  Zo voelde het toch voor mij.

Gaandeweg (zoals in de afgelopen 17 jaar, say what!) was de transitie al in de maak van van financiële cijfers & analyse-madame naar Teamcoach. 

En dan DE ontdekking: The Life Coach School van Brooke Castillo (btw, ik glunder gewoon terwijl ik het schrijf).  Elke dag luister ik naar de podcast van The Life Coach School. Op weg naar het werk, op weg naar huis, op weg naar eerder waar. Bam … bam … bam, inzichten volgen elkaar op en vooral hoe ik dingen ZELF kan aanpakken, aanvaarden, veranderen of anders kan kijken naar de wereld rondom mij.  Dat laatste is zo belangrijk toch, aangezien we die echt niet kunnen veranderen zoals wij dat in ons gedacht hebben. 

Deze aflevering heb ik al meerdere keren beluisterd.

Waarom spreekt dit mij zo actief aan? Omdat hetgeen uitgelegd wordt analytisch wordt gemaakt voor mij! Ik leer het zelf-coaching-model kennen en daarbovenop levensconcepten die ik daar aan kan koppelen.  Mijn radartjes werken op volle kracht en analyseren mijn eigen leven op dat moment.

Op een avond … op weg naar huis … podcast op de achtergrond … mijn aha-moment:

Ik word Life Coach, dit wil IK doen. 

En zo ziet de aha-moment-plaats eruit

Dit past bij hoe ik in het leven wil staan in zijn totaliteit, met mijn fameuze combinatie van vanalles: wat wil ik professioneel doen, hoe wil ik zijn als mama, als partner,…  Het klikt in elkaar, ook al weet ik nog niet concreet hoe en wat en wanneer. Dat ga IK uitzoeken! Fulltime, partime, naast the job, on the job,…  Welke opleiding(en)?  Welke vorm? Om maar een aantal vragen te noemen. 

Gaandeweg komt er duidelijkheid.

Ik ben er trouwens van overtuigd dat ik als 18-jarige de juiste studie-keuze gemaakt hebt, omwille van de eenvoudige reden dat ik deze weg nodig had om mijn rugzak te vullen met wat er nu in zit.  En dat geldt trouwens niet enkel voor de professionele ervaring die in die rugzak zit.  Alles was nodig om me te vormen tot wie ik nu.  Hetgeen nu een rustgevend bewustzijn is: geen spijt, niet argumenteren met mezelf over welke keuzes ik al dan niet juist gemaakt heb (ik kan ze bovendien toch niet veranderen).  En ik heb ook het vertrouwen dat dat geldt voor alle keuzes die ik nog maak.  Geen spijt hebben van het verleden en vertrouwen in mijn eigen keuzes voor de toekomst.  Dit zorgt voor veel minder muizenissen in mijn hoofd, wat goed nieuws is.  Vrijgekomen denk-energie voor wat ik nu wil doen om mijn resultaat voor de toekomst te bereiken. 

In welk deel wil ik jullie vandaag verder meenemen?  Mijn huidige training: Online Coach Certification Program @ The Life Coach School.

Damn, terwijl ik hier aan het schrijven ben, ga ik nog eens op de website van The Life Coach School kijken en daar staat over de training:

Damn, nu ik het terug lees.  Ik heb de helft van het eerste deeltraject nog maar achter de rug… en wauw, dit klopt nu al!  Ik dacht dat ik zot veel ontdekte door naar de podcast te luisteren.  Ik dacht dat ik naar een next level ging bij het volgen van Self Coaching Scholars (een coaching membership @ The Life Coach School). Maar sinds augustus, sinds ik deze training volg, ben ik nog meer onder de indruk.  Onder de indruk van wat ik zelf bijleer over en vóór mezelf.  Alsook over hoe ik zelf na les 3 al direct klanten kan coachen met resultaat voor hen. 

Bon, ik loop vooruit op de feiten… (ik ben nogal enthousiast over dit hele traject moet je weten)

Voor de echte start van de training krijg ik al een lectuur-pakket toegestuurd.  Zalig lezen… zalig leren … me zalig laten inspireren ..

Juli 2019, tijdens de zomer-vakantie

En dan is het zover!!  Op 13 aug komt mijn box met lesmateriaal toe… Het gaat echt beginnen.  Het wordt realiteit!!!

Spannend en vol verwachting maak ik mijn box open.  Te vergelijken met het openen van een cadeau waarvan je weet dat het de max gaat zijn.  Dan heb ik mijn boeken vast en tegelijkertijd overvalt me het gevoel van: waar ben ik in godsnaam aan begonnen??? Hoe ga ik dat rond krijgen???  Als dat maar goed komt!  Exact hetgeen ze voorspeld hadden van de school: dat gevoel van enthousiasme en vrees tegelijkertijd.  Oh yeah!

Dat zag er dus zo uit…

Dit is trouwens een volledig online opleiding en dat vind ik super-handig eigenlijk.  Dit maakt onder andere de organisatie op het thuisfront makkelijker, geen verplaatsingen, ….  Ik heb elke week één les op video te volgen, dus die plan ik zelf in. Ik voel me echt weer student: nota’s nemen en atoma-schriftjes vullen.  Ik heb ook wekelijks les-materiaal te verwerken en een vaste les in ons virtueel les-lokaal.  Een vaste wekelijkse afspraak op woensdag-avond om 20:15 (handige timing btw want Prutske ligt al in bed op dit uur), samen met mijn 9 mede-studenten en 2 Coach Instructors.  Zij geven les, beantwoorden onze vragen en we oefenen, oefenen en oefenen, in een veilige omgeving. 

Een before & after momentje: Les 1 vs Les 9. Ondertussen heb ik mijn infrastructuur wel ge-update. Een verschil toch?
Tijdens mijn eerste ‘officiële’ coachingssessie tijdens de les! Full focus en aandacht voor de klant.

Het doel van dit eerste deeltraject: Certified Life Coach op Certification Day @ 16 maart 2020.  Er is nog een tweede deeltraject, maar daar later meer over. First things first.

Nu, enkel de lessen volgen is niet voldoende om gecertificeerd te worden.  Er komen nog een aantal vereisten: Ik heb zowaar een maandelijks examen af te leggen en een eindexamen.  Daarnaast heb ik nog veel oefen-momenten met mede-studenten en klanten. Tot nu toe is alles in het Engels te doen, zodat mijn Coach Instructors mij ook kunnen evalueren. 

Yep, ik heb mij vrijwillig ingeschreven voor deze opleiding.  En wat nog zotter is, ik zie er niet tegenop om het rond te krijgen  Belangrijker is dat dit zowaar ook nog blijkt te lukken. Hoeveel tijd gaat er naar toe?  Gemiddeld zo’n 8 à 16 u per week.  Mocht je me vorig jaar gevraagd hebben waar ik die uren zou vinden, ik zou geen idee gehad hebben.  Ondertussen weet ik dat mijn gedachten over mijn traject hier volledig voor zorgen: Ik geloof er in dat ik Life Coach word. 

Deze gedachte over de training zorgt voor een aantal gevoelens: motivatie, doorzetting, energie, creativiteit, zelfvertrouwen, rust en toewijding. 

Deze gevoelens zorgen er voor dat ik alles doe wat nodig is om te slagen: studeren, lessen volgen, leerstof herhalen, klanten zoeken, coachingssessies doen, audio’s aanpassen…  Ik ga op zoek naar manieren om dit rond te krijgen met het oog op mijn resultaat: Ik ben Life Coach. 

En ik ben op goede weg!  Ik kreeg vorige week deze feedback van mijn Coach Instructor over mijn eerste ‘officiële’ coachingssessie: ‘YES this session certifies. Meets the criteria’. Yiha!!!

De grootste Yiha-momenten heb ik eigenlijk na mijn coachingssessies met medestudenten en klanten: Blinkmodus all the way als ik terug in de living kom. Mr Cariño vraagt zich werkelijk af of die lachspieren nog in neutrale stand gaan geraken.  Of zou ik licht geven in het donker :).  Ik vind het zooo zalig om de klant te kunnen begeleiden in het creëren van bewustzijn.  Door vragen er voor kunnen zorgen dat zij hun situaties & gedachten kunnen analyseren. Met hen kunnen denken over waar ze naar toe willen, alsook de concepten kunnen uitleggen die ze zouden kunnen toepasen. 

Ik leer trouwens nog zoveel andere dingen: Slack als samenwerkingstool en Zoom om te video-callen.  Echt zot toch hoe klein die grote wereld wordt met technologie.  Ik coach klanten uit the States, Canada, Zweden, Nieuw-Zeeland, Mexico, … En dat niet alleen, de coach-onderwerpen zijn zo herkenbaar, zo gelijkend.  Hier ga ik nog verder op in bij een volgende blog, zodat jullie zich hier iets bij kunnen voorstellen.

Mijn technologie-kennis vordert nog verder: audio-fragmenten aanpassen heeft geen geheimen meer voor mij, want dat blijkt dus echt piece of cake.  Voor de tech-nerds onder jullie is een audio-fragment aanpassen waarschijnlijk peanuts.  Ik dacht oorspronkelijk: pfff, hoe doe ik dat nu weer!?!  Dan komt de ontdekking of beter gezegd, de bevestiging: Google is je beste vriend.  Rustig zoeken, jezelf de tijd geven een tutorial-video te bekijken of instructies te lezen.  Bam, het gaat verrassend vlug.  Ik verbaas mezelf!  Ook hier zijn je gedachten bepalend om je resultaat te behalen. 

De volgende uitdaging: een video opnemen waarbij ik een life-coach-concept uitleg en monteer volgens bepaalde vereisten.  Niks dat we niet aan kunnen toch!  Ik hou jullie op de hoogte als het zover is, rond februari 2020 waarschijnlijk.

Waar ik nog mee wil afsluiten: Dikke merci aan jullie!!!  We zitten over de 100 lezers per blog.  How cool is that!!!

Tot binnen 2 weken en have FUN!!!

#droom #mildheid #eigenkracht #smallsteps #kleinestapjes #verbaasjezelf #waarisdiehandleidingnu #onlyhuman #elkedagleren #tijdiseengedachte #zaligekeuzesmaken #alleencontroleoverjezelf #pleasingothersenjezelf #mindmanagement #mentale gezondheid #eenvleugjefuntoevoegen #groengrasENmodder #workinprogress #mindset #mindmath #emotiestoelaten #growthmindset

Barcelona, go with the planned flow

Een dinsdagavond in september, een ideaal moment voor een zot gedacht denken wij dan ten huize Amarieyo.  Allé, voor ons is het niet zo’n zot gedacht meer.  Wanneer zou het nog eens passen om naar Barcelona te gaan?  Hebben we het weekend van 11 november al iets te doen?  Hmmm, nee.  Speelt FC Barcelona een thuismatch?  Hmmm, ja en er zijn nog goede plaatsen beschikbaar.  Is er nog plaats in onze 2de thuis, ons favo-hotel, hmmm ja.

En dan toch getwijfel: goh moeten we dat wel doen?  Ikzelf ben al 2 keer in Barcelona geweest dit jaar en Mr Cariño zelfs al 3 keer.  Is het niet teveel van het goede in één jaar? Bij mij ook de twijfel: krijg ik dat planmatig wel rond.  Mijn Life Coach Training neemt best wel wat tijd in beslag.  Hoe krijg ik alles gedaan als we er 3 dagen tussenuit gaan?  Het jaagt me schrik aan dat ik niet genoeg tijd zal hebben.  En wordt de week erna dan weer niet te hectisch omdat we in het weekend niks op orde hebben kunnen zetten thuis?

Bon, conclusie nr 1: nee, we gaan niet.

Je merkt het al, conclusie nr 1 … dat houdt in dat er een paar weken later een conclusie nr. 2 komt: we boeken die handel!

1) Het is pas te veel van het goede als je hetzelf zo beslist.

2) Ik heb mijn schrik aan de kant gezet over mijn planning van mijn training en stel me in plaats daarvan de vraag: Hoe kan ik wel alles rond krijgen EN er 3 dagen tussenuit zou gaan?  Wat kan ik doen om er een EN-EN-verhaal van te maken? Zo kom ik toch tot oplossingen.

3) Het huishouden op orde houden, dat wordt dan wat pro-activiteit aan de dag leggen.  We komen er wel door.

On the move @ Barcelona

Kunnen we nog nieuwe dingen doen in Barcelona nadat we er al 5 keer geweest zijn sinds 2017?  Oh yeah!  Het is steeds een combinatie van thuiskomen, vertrouwdheid en ontdekkingen.  Soms zijn we er met z’n tweetjes, soms met de kids.  En dan vinden we het ook leuk om met hen naar een aantal traditionele city-spots te gaan of vertrouwde resto’s te delen met hen. Daarnaast volgen we op Instagram een aantal Barcelona-#tags en regelmatig noteren we nog ideeën.

Een greep uit de verzamelde ideetjes. En we hebben trouwens nog niet alle Gaudi-gebouwen gedaan @ Barcelona!

Aangezien we deze keer erop uit trekken met Prutske, plan ik vrij gedetailleerd op voorhand.  Je weet wel, met een 4-jarige wil ik op het moment zelf niet meer moeten nadenken of beslissen wat we nu juist kunnen doen?  Of waar kunnen we lekker (kindvriendelijk-)eten? Door op voorhand te plannen zorg ik voor rust op het moment zelf.

Ik zet er mij even rustig bij.  Een download van alle mogelijkheden die bij ons opkomen en de verschillende screenshots van Instagram. Een must-be deze keer: de bunkers Del Carmel!

En daarna komt de reis-app van pas.  Eerst duid ik alle plaatsen aan die we eventueel zouden kunnen bezoeken.  Wat ligt te veraf?  Wat ligt bij elkaar in de buurt?  Wat is realistisch om te combineren? Wat kunnen we te voet doen?  Wat met het openbaar vervoer?  En zo kom ik tot een logisch planning per dag. 

Een aantal screenshots van de app Sygic travel: super-handig! Goed om te plannen vooraf, en incl openingsuren, prijzen en toeristische uitleg.

En dan het volgende: waar kunnen we eten. Zeker als je erop uittrekt met Prutske.  Zijn buikje heeft ‘echt altiiijjjjd honger’.  Eigenlijk wordt hij een beetje zoals in die reclame van Snickers: ‘Je bent echt een diva als je honger hebt’. Een resto-plan hebben en een voorraad noten zijn dus een must.

Nog even bekijken wat dit geeft qua metro-lijnen en bussen die genomen moeten worden.  Dan nog samen met Prutske in aftel-modus gaan en ready for take-off!

De aftelkalender voor Prutske. En op naar het volgende om naar af te tellen hierna: Sinterklaas!

Nu dit is slechts stap één van city-trippen met een kleuter.  Tijdens de city-trip is het ‘Go with the planned flow’!  Tijdens de trip zelf voelt het niet gepland aan. Wel als een ongedwongen flow omdat we er niet meer over moeten nadenken wat we gaan doen EN  we zijn flexibel tegelijkertijd. 

En dit is eigenlijk niet alleen bij het het city-trippen bedenk ik me. 

Want ja, soms wordt Prutske moe en dat is niet altijd op de moment dat ik het gepland had.  En rondwandelen in een stad met een kleuter is niet gewoon stappen: dat is dansen, springen, trekken en in staking gaan bij momenten.  Kortom, zoals dat thuis ook gaat… groen gras & modder, weet je wel 

Dan komt flexibiliteit binnen de planning van pas.  Zo ook toen we na zondagmiddag naar de bunkers Del Carmel gaan.  Dan ga je niet zoals gepland het openbaar vervoer uittesten met metro, bus en nog een deel bergopwaarts stappen.  Dan ga je easy en neem je gewoon de taxi.  Dit bleek bovendien 3 vliegen in één klap te zijn.  De taxi-rit duurde ongeveer een 15 à 20 minuutjes.  Prutske doet een power-nap. Mr Cariño kon uitgebreid zijn Spaans oefenen met de taxi-chauffeur, over voetbal en politiek.  En voor mezelf, chill en laat je rijden denk ik dan. We zijn bovendien verrast van de prijs want dit is in lijn met de prijs van het openbaar vervoer.

View over Barcelona city vanop de Bunkers Del Carmel. Echt een aanrader! Genieten van het uitzicht, chillen, genieten van de zon en de dans-performance van Prutske.

Over het algemeen vindt onze kleuter het trouwens steeds boeiend om verschillende vervoersmiddelen uit te proberen op reis.  Het begint al met de trein… de trein van ons drietjes aan de security check in de luchthaven: Eerst mama, dan Prutske en dan papa.  Een leuke manier om dit alles vlotjes en zonder stress te laten verlopen voor ons.  Verder komen het vliegtuig, de taxi, de kabelbaan (topper!), de Téléferic naar Montjuic en de metro (ook gekend als trein onder de grond) aan bod. Daarnaast zijn er nog de zéér betrouwbare schouders van Mr Cariño 🙂 voor het volgende geval: ‘Mama & papa, mijn beentjes hebben ECHT geen kracht meer’.

Daar zijn trouwens miraculeuze genezingen voor, ook in Barcelona.  Een bellenblazer onderweg of een speeltuintje doen dan wonderen:)

Conclusie: Barcelona, zoals steeds, je was weer geweldig!  Het was een blitsbezoek met 2 overnachtingen en toch voelt het alsof we een week zijn weggeweest. Genieten… van elkaar, van wandelen, van ontdekken, van de verwennerij in ons hotel, van het zonnetje… genieten!

Prutske zegt het zo in de taxi onderweg naar de luchthaven: ‘Dag Barcelona, tot de volgende keer.  We weten wel nog niet hoeveel dodo’s.’  Beter kan dat niet samengevat worden.  En bij het slapengaan thuis zegt hij nog: ‘Mama & Papa, ik moet jullie nog iets zeggen: Ik vond Barcelona echt leuk.’ 

Op maandagochtend @ het hotel weet Prutske me weer te verrassen en te ontroeren: ‘Wie komt er mee buiten kijken op het balkon?  De wereld is prachtig!’

Nog 2 Barcelona-tips (weet dat ik echt moeite moet doen om me te beperken tot 2 :)):

  • 11 november is geen feestdag in Spanje, dus mogelijks minder city-trippers en een rustigere stad voor de toerist.  Idem voor nog andere steden in Spanje dus en mogelijks nog andere Europese steden? Tip tip voor 2020!  Een andere city-trip aanrader is trouwens Valencia (Barcelona in het klein, ook zo prachtig).
  • Een tip voor wie naar FC Barcelona wil gaan kijken en tickets wil boeken.  Dit kan echt eenvoudig via de website van FC Barcelona.  Hier vind je makkelijk of er tickets beschikbaar zijn en de rest regelt zich online af zoals een gewone online aankoop.

Je merkt het al: er schuilt ook een reisgids in mij :).  Als ik me zou laten gaan….

En dan de vraag: wanneer komt de volgende city-trip?  Wel, ondertussen zijn er 2 trips gepland.  Met de kerstdagen gaan we naar Sevilla, met Prutske. 

En die tweede, die ligt echt net vast… Bij terugkeer begint het steeds te kriebelen voor een volgende trip naar Barcelona. Dat was nu niet anders. Drie uur na thuiskomst hadden we zicht op de volgende trip naar Barcelona.  Onze jaarlijkse just-the-two-of-us-city-trip. Deze vervangt namelijk alle mogelijke cadeaus aan elkaar tijdens het jaar (verjaardagen enzo). De checklist klopte ook meteen: vliegtuigtickets met goede uren beschikbaar, ons favo-hotel beschikbaar en een thuismatch van FC Barcelona :).  Het lijstje met nieuw te ontdekken plaatsen en resto’s hebben we al in ons hoofd! 

Nog een klein wist-je-datje om af te sluiten.  Ik bereid mijn blog voor in Word en zet mijn lettertype bewust in ‘Avenir’. Op naar de toekomst!

Tot binnen 2 weken! Dan neem ik jullie mee in mijn Life Coaching Training.

#mildheid #verbaasjezelf #waarisdiehandleidingnu #onlyhuman #tijdiseengedachte #zaligekeuzesmaken #teammama&papa #happybujo-er #eenvleugjefuntoevoegen

Ook dat is opvoeden…

Het is niet enkel mijn Prutske die volop aan het leren is, ook ik als mama ga een verrassend groeiproces door.  Ik vind het krachtig om hier bewust bij stil te staan.  Een greep uit wat zich bij ons voordoet:

HAVING FUN -Zalige feestjes in de keuken op vrijdagavond

Op vrijdagavond ontstaat er vaak op één of andere manier een spontane party in onze keuken. Er passeert vanalles qua muziek.  Afhankelijk van het liedje zitten hier ondertussen vaste danspasjes aan vast. DJ van dienst: Mr Cariño en op de dansvloer Prutske met ikzelf.  Een allegaartje aan liedjes:

  • ‘Feestje’ van Samson & Gert
  • ‘Barcelona’ van Ed Sheeran
  • ‘I am here’ van Pink (ook wel gekend onder de titel: whoeha)
  • ‘Junebug’ van Stan Van Samang (ook wel gekend onder de titel: ahwhoeoeoeoeoeoe…)

En afwisselend maken we elk een keuze.  Een top-deel van opvoeden toch: muziekkennis doorgeven!  Van Bruce Springsteen, over The Cure tot Editors of tijdloze StuBru- of dance-nummers.  Ik vind het altijd leuk als ik jongeren op de radio hoor vertellen dat ze oudere groepen/liedjes hebben leren kennen via hun ouders. Ik ben dus op een missie met Prutske. 

Of zelfs voetballen kan fun zijn

Nu vrijdag was het btw eens wat anders:  voetballen! Over shotten met binnenkant voet, de bal laag tegen de grond houden (ah ja, in de keuken hé) of hoe je passen kan geven.  Je begrijpt het al, ik beperk mij wel tot basis-technieken met mijn 4-jarige.  En met het clublied van FC Barcelona op de achtergrond is het absolute fun om hier samen in op te gaan.

Een iets andere setting dan Camp Nou 🙂

LEREN tijdens serieuze gesprekken in de auto

Op weg naar de bibliotheek hebben we het in de auto over de serieuze dingen voor een 4-jarige.  Daar hoort naar school gaan bij.  Wat vindt hij leuk en minder leuk.  En wat komt naar boven: ‘Ik zou willen dat mijn vriendjes meer luisteren naar mij.  Een testje voor de Life-Coach-in-spe in mij: tot op welk niveau kan je concepten uitleggen aan een kleuter.  Conclusie: Het concept dat je anderen hun gedrag niet kan controleren, ga ik toch nog maar even uit de weg:).  Wat geef ik hem wel mee: de leuke en mindere dingen op school horen er beiden bij (groen gras EN modder, weet je wel).  Beiden hebben hun nut.  Ik geef hem het voorbeeldje van kleuren.  Dit vond hij vorig jaar maar niks aan terwijl hij nu constant zit te kleuren.

Onze laatste creaties 🙂

EFFICIËNTIE

Mama worden is tegelijkertijd een opleiding in efficiënte tijdsbesteding. Hoe krijg je een aantal zaken rond op zo weinig mogelijk tijd?  Hoe zorg je als ouders er voor dat alles gesmeerd loopt, of toch iets dat er op lijkt.

Mijn meest recente voorbeeld: samen onze haar-coupe op orde laten zetten. Zo zitten Prutske en ik voor de 2de keer op rij samen bij de kapper.  Top-efficiënte tijdsbesteding vind ik dat.  Terwijl zijn haartjes geknipt worden, krijg ik een hoofdhuid-massage.  En het is best een gezellige boel in de kapperstoelen:). En bovendien heb ik extra speeltijd vrij voor Prutske.  En dat leg ik hem ook uit: ‘Hmmm, goed ideetje mama.  Ik ga graag naar de kapper, maar spelen doe ik nog liever.’

Bij de kapper zijn ze zot van hem. Daar zit ons wiebelgat wel stil op zijn stoel :).

OMGAAN MET ANGSTEN EN BEZORGDHEDEN

Bij je keuze om mama te worden, hoort een extraatje.  Het cadeautje ‘angsten en bezorgdheden’ blijkt part of the deal te zijn. Ook daarmee leren omgaan vind ik een les die me gegeven wordt als mama. 

Hoeveel is het al niet gebeurd dat ik nog eens ga voelen aan zijn buikje: hij ademt toch nog hé?  Zeker als hij wat ziekjes is. 

Voor het slapengaan ga ik steeds aan zijn bedje kijken.  Nog eens aan zijn buiktje voelen om zeker te zijn dat het op en neer gaat. Hoe gelukzalig kan je trouwens slapen!  Ik ben er echt jaloers op.  Hem zien slapen geeft me zo’n warm gevoel van binnen. Tegelijkertijd bekruipt er me ook vaak een angst voor de toekomst: wat als… (één of ander doemscenario schiet me door het hoofd)?  En dit kan soms in mijn hoofd blijven spelen en ik probeer het te verdringen.  De laatste tijd laat ik de gedachten meer passeren zonder ze volledig uit te denken.  Wat zou er gebeuren indien dit of dat.  Nee, die bezorgdheid is en ik laat ze zijn, samen met het warme gevoel. 

CREATIVITEIT

Ik vind mama zijn echt een zalig excuus om mijn creativiteit nog een total loss te laten gaan.  Tijdens het kleuren, knutselen of schilderen samen.  En vooral jaarlijks ter voorbereiding van zijn verjaardag.  Ik naai hem zijn eigen verjaardagskroon in vilt.  Hier gaat een proces aan vooraf: de thema-kleur bepalen en in functie daarvan kleren gaan shoppen.  Alsook de figuurtjes bepalen voor op de kroon.  Waar is hij de laatste tijd veel mee bezig.  Voor zijn 4de verjaardag wou hij bijvoorbeeld een bus.  En omdat hij net de letters begon te herkennen van zijn naam, hup ook zijn naam er op.  En steeds een strikje erop als referentie naar zijn geboorte-kaartje. En sinds kort zijn deze kronen omgevormd tot kamer-decoratie.  Met volgende reactie van Prutske: ‘Goed ideetje mama! Oh my God!’

Wat wordt de volgende kleur of thema?

En er zijn ook nog andere vormen van creativiteit

Op zaterdag naar de Colruyt en voorbij de speelgoedrayon gaan.  Eigenlijk heb ik daar meestal geen gezaag, maar nu zaterdag was het anders.  Dat vlotjes ombuigen naar een leuk momentje zonder speelgoed te kopen, dat is ook creativiteit.  We hebben nl een foto getrokken van het speelgoedje dat hij wou om het op zijn lijstje te zetten naar Sinterklaas: ‘oh mama, echt een mooie foto.  Die ga ik dan opkleven hé’.  Et voilà vlotjes naar de volgende rayon tussen de deo en de shampoo.  Dan zeg ik tegen mezelf: ‘goe aangepakt!’

Of mijn oproep om een spookje onder de handdoek te krijgen als hij niet uit bad wil komen. De acteur in hem geeft dan de voorkeur om uit bad te komen en het spelletje te spelen: raad eens wie onder de handdoek zit?  Is het een hond of een varken?  Het zijn natuurlijk niet alleen spelletjes bij ons, maar om 19u ‘s avonds creëert dit voor beiden een aangenamere afsluiter van de dag.  En discussiëren met een vermoeide peuter heeft volgens mij op die moment geen toegevoegde waarde.

Geluidjes pakken niet op foto :).

JE HEBT STEEDS EEN SPIEGEL BIJ JE LOPEN …

 … of hoe je je er bewust van wordt dat hij alles overneemt

Prutske neemt alles over! Soms sta ik er versteld van welk verhaal hij weer vertelt tegen iemand.  Bijvoorbeeld tegen mijn ouders die een verkoudheid hebben: als je ziek bent moet je veel rusten hé, en niet te veel buiten gaan en langer slapen.  En ook nog eens herhalen: want daarna gaan jullie niet meer ziek zijn.  Ik hoor mezelf tegen hem bezig… Hij is echt een spiegel, ook voor de dingen die ik niet zag bij mezelf. 

… of hoe opruimen een challenge voor jezelf wordt, gezien ikzelf niet echt het beste voorbeeld ben

Je kent het wel.  Het is eigenlijk wel stil in huis, je gaat es kijken in de living… whoops.  Echt?  Ontploffing zonder luide knal!

Before & After @ the living

Proefondervindelijk merken we samen dat zagen over opruimen er gewoon voor zorgt dat het langer duurt.  En dan leren we organiseren: zijn speelgoed samen een plaats geven in de kast.  Een paar dagen later ligt het nog steeds goed en worden de dingen mooi op zijn plaats teruggelegd.  Ik besef dat het mogelijks niet zal blijven duren, maar toch even genieten van wat ik hem geleerd heb.

GEDULD HEBBEN

Hij wil zo graag zelf dingen doen.  En dat gaat dan net dat tikkeltje trager. Een oefening in geduld hebben, ligt op de loer.  Ook dat is leren voor mezelf.

Wat zegt hij zelf over geduld hebben: ‘mama, dat is zo saai wachten en geduld hebben’.  Tja, dat is inderdaad zo, maar meestal ligt er daarna wel iets in het verschiet.  Zeker toepasbaar als je geduld moet hebben omdat de chocolade-taart  ook nog moet bakken in de oven :).

Ik bedenk me dat er ook voor mij iets in het verschiet ligt als hij zelf iets wil leren doen en ik wat meer geduld moet hebben. Een mandarijntje laten pellen door Prutske gaat dan misschien trager nu, maar als hij het uiteindelijk zelf kan dan vind ik dat ook een goede zaak. 

ALERTHEID … op onverwachte onderhandelingen (niet gedacht dat dat nu al nodig zou zijn …)

Bij de start van de herfstvakantie op vrijdagavond komt het volgende out of the blue op tafel: ‘mama en papa, als het geen school is, mag ik ‘s morgens toch ipad kijken  in bed hé?’ Dan lees je direct tussen de lijnen: zou ik een weekendregel kunnen omvormen naar een vakantieregel deze week:).  Ping! De alertheidsantenne gaat aan en direct de puntjes op de i gezet… De nozem, hij blijft me verbazen. 

Ik heb zo’n sterk vermoeden dat we samen zullen blijven groeien.  Want als mama groei je samen, op ons tempo. Samen met Prutske, samen met Mr Cariño.

Wat heb jij geleerd van je kids?

#growthmindset #emotiestoelaten #mildheid #kidszijnjespiegel #eigenkracht #smallsteps  #kleinestapjes #verbaasjezelf #waarisdiehandleidingnu #onlyhuman  #elkedagleren #teammama&papa #alleencontroleoverjezelf #mindmanagement #mentalegezondheid #eenvleugjefuntoevoegen #groengrasENmodder #workinprogress #mindset

De wereld rondom mij is niet veranderd, wel hoe ik er in sta!

Weet je nog, in de over mij-pagina, geef ik mijn zéér korte samenvatting van wat life coaching voor mij betekent:

“De wereld rondom mij is niet veranderd, wel hoe ik er in sta.”

Wel, één van de dingen die veranderd is:

Ik zie HET LEVEN als een vat vol keuzes dat zich aanbiedt VOOR mij. 

So life changing, echt waar!  Gaandeweg, eerst voor kleine zaken en daarna voor ja, ook voor moeilijkere zaken die op mijn weg liggen.  Vandaag neem ik jullie hierin een stukje mee.  En ja, ik hoop dat het stof geeft tot nadenken.

Er speelt zich vanalles rondom mij af en ik MOET eigenlijk NIKS. IK WIL.  Het besef dat ik zelf kan kiezen hoe ik met situaties omga. Hoe wil ik OMGAAN met hetgeen waar ik zelf geen controle over heb. 

Klinkt dit paradoxaal?  Herkenbare reflex. 

Een voorbeeld: Ik sta onverwacht in de file

Guess what, ik kan de file niet oplossen of wegtoveren wat ik ook doe of probeer, toch?  Nochtans, laat ons eerlijk zijn, dat zou de max zijn en jullie zouden me zoooo dankbaar zijn! 

Hoeveel denkwerk ik hier ook insteek terwijl ik in die file sta, ik trek hier steeds aan het kortste einde. Schuiven blijft de boodschap. Bon, wat kan ik dan wel kiezen: hoe ik me voel terwijl ik in de auto zit en aanschuif in de file. Wat zijn de opties dan?:

  • of ik kan figuurlijk mijn stuur opeten of gebruiken als boksbal. 
  • of ik zou me eens goed kwaad kunnen maken op al die mensen die op dit moment eigenlijk toch niet onderweg zouden moeten zijn.  Echt, die horen NIET onderweg te zijn op dit moment.  En echt, leer ook eens met de auto te rijden en niet constant te veranderen van vak zonder pinker.  Allé, ik ben dus vooral aan het vloeken tegen mezelf. Hetgeen ook niet veel effect heeft op dit moment.  Of toch, het voelt als zo’n machteloze woede. (Of … zou ik me beter zelf de vraag stellen waarom ik in de auto zit op dit moment in die file.  Daar kan ik ook zelf iets aan doen?  Bij die andere mensen heb ik weinig impact, toch? Hmm, dat was niet het topic van deze blog… misschien later.  Nog andere stof om over na te denken).
  • of ik zou nog wat extra muziek kunnen luisteren (music & lyric person als ik ben, nog wat alternatieve muziek van the 90’s of iets nieuws ontdekken)
  • of ik extra podcast-tijd om geïnspireerd te worden.
  • of ik zou gewoon rustig in file kunnen schuiven, niet meer, niet minder
  • of ik bel nog even (handenvrij uiteraard) naar iemand (vriendin, familie, werk-telefoontjes, …)
Eén van mijn favo podcasts btw: Werk & Leven

Dit zijn een aantal mogelijke opties.  Geen van deze lost de file op, zoveel is duidelijk. 

Er is ook geen juiste of foute keuze voor mij.  Ik wil gewoon degene kiezen die bij mij past en mijn vraag is dan: met welke mindset wil ik in de auto zitten en de auto uitstappen bij aankomst op bestemming?  Het effect van de keuzes zit zowiezo bij mezelf.  Nu, het feit dat ik me bewust wordt van deze opties, zorgt bij mij voor meer rust in mijn hoofdje, héhé…  

En wat wil ik dan: zo zen mogelijk uit die auto komen, dus ga ik voor één van de laatste opties:).  Als ik één van de eerste opties kies, zou ik daar in de eerste plaats zelf last van hebben, want dit geeft een opgefokte Veerle. Waarom zou ik dat mezelf bewust ‘aandoen’?

Toegegeven, dit is een relatief eenvoudig voorbeeld.  Maar weet je, je mindset veranderen is bij mij begonnen met de éénvoudige en alledaagse dingen.  Ik zou het vergelijken met wiskunde leren op de schoolbanken.  Daar krijg je toch ook eerst de gewone rekensommen voorgeschoteld alvorens je de ingewikkelde vergelijkingen begint op te lossen? Logisch toch?

Ik ben zelf meer en meer in controle over hoe ik reageer op een situatie. Ik geef de verantwoordelijkheid voor mijn mindset / gevoelens minder en minder weg aan iemand anders. En dat … dat vind ik nu ook zo’n zalig idee!  Da’s toch de max!  Ik neem mijn eigen verantwoordelijkheid over hoe ik met situaties omga: klein, groot, makkelijk, moeilijk. I’m in control.  EN ik kan ook lief en zacht zijn voor mezelf als ik me onbewust toch laat meeslepen in een situatie en ik pas later tot dit besef kom.

Dus ja, dat betekent ook dat ik verantwoordelijk ben voor mijn ‘mindere’ gevoelens.  En dat vind ik ook ok.  Wil ik die kracht ‘over mij’ eigenlijk wel aan iemand anders geven? Nee toch.

Vroeger dacht ik wel eens: ik ben nu éénmaal zo, zo zit ik in elkaar. Vast-gebetonneerd en niks aan te doen.  En nu blijkt: mis poes. Het besef is gegroeid dat dit een onbewuste reactie is en ik meer kan bepalen en dus ook veranderen dan ik dacht. Gaandeweg heb ik geleerd hier bewust van te worden.  En ja, daar hoort soms best lastig denkwerk bij.  Dat gebeurt niet van vandaag op morgen.  Dit vraagt ook tijd en dat is tijd die ik mezelf WIL geven.  Hoeveel tijd… de tijd die ik nodig heb, is exacte degene die het moet zijn.  

En wat daarna gebeurt, vind ik is krachtig en ‘magisch’.

Ik zie mogelijkheden die ik voorheen niet zag.  Het is aan mij om deze te nemen en er iets mee te doen.  Hoe wil ik reageren of hoe wil ik net niet meer reageren? Voor de duidelijkheid, magisch wil niet zeggen: enkel nog rozengeur en maneschijn.  Magisch wil hier zeggen: met mijn eigen voeten in het groene gras EN in de modder (om het eens met een metafoor te zeggen :)).

Zeg je nu, Veerle … is dit niet kort door de bocht allemaal?  Er zijn zeker moeilijkere situaties dan de file die we niet gekozen hebben en waar we wel door moeten.  Ja, klopt absoluut.  Er gebeuren zaken rondom ons waar we niet voor gekozen hebben. Been there, done that and still in it. We willen de klok terugdraaien, begrijpen, zouden anders gereageerd willen hebben, waarom is het zo gelopen? En ik denk nog steeds bij momenten: F* reality!  Alleen, als ik enkel dit denk, brengt het mij niet verder.  Ik ga nu ook op zoek naar mijn manier om hier mee om te gaan.

Ben ik je kwijt in mijn verhaal?  Dan geef ik graag nog een alledaags voorbeeld: 

Ik MOET echt niet elke dag een gezonde maaltijd op tafel toveren na een werkdag.  Ik MOET echt niks. 

Er zijn best nog wel wat andere keuzes die ik zou kunnen maken.  Euh?  Say what… dat is toch wat we verondersteld worden te doen.  Zeker met die gezondheidshype waar iedereen aan meedoet (geef toe, we worden zo beïnvloed over wat de goede ouder zou ‘moeten’ doen). 

Goh, nee, het moet echt niet!  Je kan er voor kiezen om take-away af te wisselen met bookes met choco.  Dit kan toch ook een perfecte keuze zijn. Protest aan de andere kant van het scherm?  Waarom? Denk er over na, waarom zou dit niet kunnen? 

Er zijn andere mogelijkheden: de keuze is aan mezelf: wat WIL ik voor mezelf en voor mijn gezin (want ik WIL voor mijn gezin zorgen)?

Ik kwam voor mezelf uit bij het volgende: ik WIL gezond koken voor mezelf en mijn gezin en dat 5 dagen op 7.  (Even voor de goede orde van de dag: Mr Cariño staat hier ook achter het fornuis hoor. Het is hier geen one-woman-show bij ons). Waar ik toe wil komen: het zijn geen moeten-opdrachten meer, wel deel van hoe ik in het leven wil staan:

Fun toevoegen tijdens het koken met Prutske is ook selfies trekken. En voor prutske is dat met gekke bekken 🙂

Omdat het kan, WIL ik er ook wat fun aan toevoegen:

  • Hoe krijg ik zo vlug mogelijk iets op tafel met zo weinig mogelijk afwas? Zalig toch als je na afloop kan besluiten: Yes, I can & I did it!
  • Welke verrassende combi komt er op tafel als de kids elk een component vanuit de frigo mogen kiezen?  Yep, verrassend. Altijd een aanrader als je zelf geen inspiratie hebt :).
  • En een topper voor mij blijft: koken met Prutske (als die dat weer wil natuurlijk, héhé, gelukkig doet hij dat zéér graag)

Andere dingen die echt ‘moeten’?

  • Ik moet gaan werken
  • Ik moet mijn huis proper maken
  • Ik moet de strijk doen

Al dat moeten.  Geef toe, energie-peil-drop!

Zou het ook kunnen zijn:

  • Ik wil gaan werken want ik wil geld verdienen om de lening af te betalen voor het huis waar ikzelf voor heb gekozen.
  • Ik wil gaan werken omdat ik daar kan doen waar ik goed in ben
  • Ik wil de keuken proper houden omdat ik graag het aanrecht proper heb als ik de keuken binnenwandel de volgende ochtend. Dit moet op zich niet hoor.  Alles laten staan tot de volgende dag is echt een optie.  Wil je deze optie? Of zijn er nog andere opties?  Er is geen goed of fout.
  • Op zich hoef je de strijk niet te doen hoor.  Tenzij je wil dat er geen kreuken in de hemden zitten.  Tenzij je wil dat er geen kreuken in keukenhanddoeken zitten.  Hier heb je best wel wat keuze.  Elke keuze is goed, zolang die voor jou een fit is. 

De mindset change zit hem in keuze.  Het moet niet, ik wil het.  Ook wat betreft de zaken die soms negatief of als dagelijkse sleur klonken. 

Is daarmee alles veranderd in mijn leven?  Fancy gezegd: mijn mindset kent een ommezwaai.

Stel je voor dat je hierrond bewustzijn zou creëren?  Stel je voor dat je bewust zou kunnen kiezen over hoe je reageert? 

Ik neem mijn eigen kracht!  Hoe wil ik in mijn leven staan, wie wil ik zijn in mijn leven.  Dit bepaalt mijn keuzes voor mijn doen, acties en niet-acties.

Dit mindset-work is een deel van mijn ‘work in progress’ met life coaching.  Waarom ‘work in progress?’  Wordt het dan nooit een afgewerkt ‘product’? Nope, denk aan de gewone rekensommen en de ingewikkelde vergelijkingen.  Daar ligt best een groot spectrum tussen.  En het leven heeft altijd wel iets nieuws in petto, someway somehow.

Ik voel me ook niet plots overal happy over.  Vooral omdat er ook dingen zijn waar ik niet happy over wil zijn.  Er gebeuren triestige dingen rondom me.  Hoe wil ik daar op reageren?  Dan wil ik niet kiezen voor happiness (dat wordt nog wel een apart blog-topic denk ik).

Of als ik grandioos in de mist ga met iets, wil ik daar ook niet happy over zijn.  Ik kies er nu wel voor om het niet méér te laten betekenen over mij dan het is.  Dit ging niet zoals gepland.  Wat heb ik geleerd, hoe ga ik het de volgende keer aanpakken.  Ik ga dit niet meer laten betekenen dat ik niks kan en er over blijven malen.

Denk even mee: dit doe je toch ook niet bij iemand die je graag ziet.  De fouten blijven herhalen en groter en dramatischer maken dan ze zijn.  Waarom deed ik dat dan soms bij mezelf.  Alsof je jezelf meerdere malen in het gezicht zou slaan.  Echt, wat een idee?

Zoals ik al zei, deze mindset-keuze zorgt niet voor een sprookje. Denk aan het groene gras EN de modder. Ze zullen altijd beiden deel uitmaken van het leven.  Ik zie het als een skill die ik gaandeweg geleerd heb en onderhoud.  En daar is mildheid naar mezelf dan weer op zijn plaats . 

Zoals ik dus zei: de wereld rondom mij is niet veranderd, wel de manier waarop ik er in sta!

Mijn tip: Probeer het eens op een eenvoudige situatie.  Wat zijn je mogelijkheden? Doe eens een aantal wilde gokken naar opties?  En waar kies jij dan bewust voor?

Wil je op de hoogte gehouden van de volgende blog: volg me ook op Instagram (Amarieyo.life) of Facebook (Amarieyo)

#mildheid #eigenkracht #smallsteps #kleinestapjes #verbaasjezelf  #onlyhuman #elkedagleren #tijdiseengedachte  #zaligekeuzesmaken #doorbreektradities #alleencontroleoverjezelf #pleasingothersenjezelf #mindmanagement #eenvleugjefuntoevoegen #groengrasENmodder #workinprogress #mindset #mindmath